ท่ามกลางฝูงซอมบี้ที่เคลื่อนไหวไม่หยุด หางงูสีดำขนาดมหึมาคดเคี้ยวลากไปบนพื้น เลื้อยไถลไปมาอย่างเบื่อหน่าย
ซอมบี้นับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา แต่ไม่ได้กัดกินงูดำตัวใหญ่ตัวนี้
สำหรับพวกมัน อุณหภูมิของงูเทียบได้กับศพ ทำให้สัญชาตญาณที่มุ่งหาแหล่งความอบอุ่นของซอมบี้ใช้การไม่ได้
แต่พวกมันอยากฝ่าถนนที่งูตัวนี้ขวางอยู่ เพื่อไปยังบริเวณที่มีผู้คนและอุณหภูมิสูงกว่า
ดังนั้นฟันกับเล็บของพวกซอมบี้จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะข่วนโดนลำตัวงูดำที่อยู่ข้างหน้า
แต่ก็ไม่ได้ผลอะไร
เล็บของซอมบี้ทำอันตรายเกล็ดงูดำไม่ได้เลย
ฉินมู่ไป๋กลิ้งลำตัวงูไปตามสบาย ซอมบี้ที่ถูกทับอยู่ใต้ร่างก็กลายเป็นเนื้อบด
รอบตัวงูดำมีมนุษย์อสูรนับไม่ถ้วนกระโดดโลดเต้นอยู่ท่ามกลางฝูงซอมบี้
ต้องยอมรับว่า มนุษย์อสูรมีความได้เปรียบอย่างท่วมท้นเมื่อต้องรับมือกับซอมบี้
ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือพละกำลังที่ระเบิดออกมา ซอมบี้ธรรมดาก็เทียบไม่ติด
เย่ฉงผู้มีหูจิ้งจอกคู่หนึ่งก้มลงควักผลึกแกนกลางสีส้มออกจากสมองซอมบี้ที่นอนอยู่บนพื้น
เขาคีบผลึกสีส้มที่ยังเปื้อนเลือดไว้ระหว่างนิ้ว ยกขึ้นส่องกับแสงอาทิตย์
หัวงูขนาดมหึมาค่อย ๆ เลื้อยลงมาจากความสูงราวตึกสี่ห้าชั้น ดวงตาสีเลือดมีรูม่านตาเป็นแนวตั้ง
มันแลบลิ้นแฉกออกมา ก่อนพูดกับเย่ฉงด้วยเสียงผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง
“นี่คือผลึกแกนกลางสีส้ม ที่รักของฉันบอกว่ามีแค่ในตัวซอมบี้ที่ต่อสู้เก่งกว่าซอมบี้ธรรมดาเท่านั้น”