อวิ๋นซิงเหลียวทอดสายตาเรียบเฉยลงบนพื้น
ผู้หญิงที่ขดตัวอยู่ตรงนั้นคือซ่งฟาง อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
ที่จริงความทรงจำของอวิ๋นซิงเหลียวเกี่ยวกับคนเหล่านี้ในสมัยมหาวิทยาลัยเลือนรางมาก เพราะพวกเขาตายกันตั้งแต่เนิ่น ๆ
รวมถึงหัวหน้าติงที่ทำชั่วไว้มากมายด้วย
หากมองย้อนตามเส้นเวลา โลกอสูรดำเนินมาสิบกว่าปี คนเหล่านี้ก็มีชีวิตอยู่ได้มากที่สุดแค่สองสามปี
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซ่งฟางที่ตายไปตั้งแต่เนิ่น ๆ
ซ่งฟางตายเร็วมาก
นั่นเป็นเพราะนิสัยของเธอ ทั้งแข็งกร้าว ดื้อรั้น และไม่ยอมก้มหัวให้ใคร
ไม่อย่างนั้น ทั้งที่มีความสามารถ เธอคงไม่ถูกคนอื่นกลั่นแกล้งจนต้องลงจากตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาเคมี ไปเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาคอยดูแลนักศึกษา
ถึงจะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา เธอก็ทุ่มเททำหน้าที่อย่างเต็มที่ แม้แต่เมื่อมาถึงโลกอสูร เธอก็ยังปกป้องนักศึกษาหญิงในชั้นเรียนอย่างสุดกำลัง
ช่วงสองสามวันแรกหลังโลกอสูรเริ่มต้นขึ้น คนอื่น ๆ ยังเกรงใจอยู่บ้างเพราะซ่งฟางพูดแทนความถูกต้อง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป นิสัยแบบนี้ของซ่งฟางก็กลายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญ
ชาติที่แล้ว ซ่งฟางถูกข่มขืน แล้วถูกทุบตีจนตาย
อย่าสงสัยในความเลวร้ายของมนุษย์ เพราะเมื่อมนุษย์สูญเสียกฎเกณฑ์ที่คอยควบคุม ความชั่วก็จะไร้ซึ่งเหตุผลและไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
“แม่งเอ๊ย! อีนังสารเลว ใกล้ตายแล้วยังกล้าพูดมากอีก!”
ผู้ชายคนหนึ่งยกเท้าขึ้น เตะลงไปที่ศีรษะของซ่งฟางอย่างแรง
เตะครั้งนี้รับรองว่าซ่งฟางที่ถูกซ้อมจนหน้าเละไปหมดแล้วต้องตายแน่