ใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมง อวิ๋นซิงเหลียวไม่รู้ว่าใช้ผลึกแกนกลางระดับต้นสีแดงเข้มไปมากแค่ไหน
ในที่สุดเธอก็ตัดเกล็ดชิ้นที่เล็กและบางที่สุดของฉินมู่ไป๋ออกมาเป็นรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดที่มีขอบคมกริบ
นี่จะเป็นอาวุธสังหารที่ดีที่สุดของอวิ๋นซิงเหลียว
จากนั้นเธอก็นำเศษเกล็ดงูชิ้นเล็ก ๆ ที่เหลือมาตัดให้เป็นชิ้นจิ๋ว ๆ
เกล็ดงูแต่ละชิ้นมีขนาดเพียงเท่าเล็บก้อย
อวิ๋นซิงเหลียวใช้เศษเกล็ดงูขนาดเท่าเล็บเหล่านั้นทำเป็นเกล็ดเล็ก ๆ แล้วนำไปหุ้มไว้บนผิวด้านนอกของงูจักรกล
เมื่อทำงูทั้งตัวเสร็จ เธอก็ก้มมองงูจักรกลที่สวมอยู่บนมืออย่างละเอียด
ตอนนี้มันเหมือนร่างสัตว์ของฉินมู่ไป๋ไม่มีผิด
อวิ๋นซิงเหลียวอดยิ้มไม่ได้ ใช้ปลายนิ้วดีดหัวงูจักรกลที่พันอยู่บนข้อมือเบา ๆ
ชั่วขณะนั้น เธอรู้สึกเหมือนมีฉินมู่ไป๋อยู่บนข้อมือจริง ๆ
ช่างเป็นความรู้สึกประหลาดเสียจริง
หลังเล่นกับงูจักรกลอยู่พักหนึ่ง อวิ๋นซิงเหลียวก็ลุกขึ้น เปลี่ยนเป็นชุดพรางสำหรับปฏิบัติการในป่า แล้วเดินออกจากรถบ้านของตัวเอง
พี่หวัง พี่หมีใหญ่ และลู่เอ้อร์พักอยู่ในห้องแถวริมถนน
พอเห็นคุณหนูอวิ๋นออกมา ทั้งสามก็รีบวางมือจากสิ่งที่กำลังทำ หยิบดาบขึ้นมาเหน็บปืนไว้ที่เอว
จากนั้นก็เดินตามหลังคุณหนูอวิ๋น เตรียมไปเที่ยวสวนสนุก
เวลานี้ ที่ตรอกหลังซึ่งแคบมากแห่งหนึ่งด้านนอกสวนสนุก
เจี่ยนฉุนพาคนกลุ่มหนึ่งของติงฝานมาหยุดอยู่หน้าประตูบานเล็ก
“เข้าไปทางนี้ก็เลี่ยงทั้งยามกับรั้วลวดหนามได้”
ติงฝานมองประตูบานเล็ก ก่อนจะกวาดตามองสภาพตรอก
เห็นได้ชัดว่าตรอกนี้เป็นตรอกด้านหลังของถนนอีกฝั่งหนึ่ง เพราะไม่มีใครมาทำความสะอาด จึงทั้งสกปรกและรกเละเทะ
บนพื้นยังมีกระดูกกองอยู่ไม่น้อย ไม่รู้ว่าถูกสัตว์ป่าชนิดไหนแทะจนเหลือซาก