หลิวกุ้ยเฟินทั้งโมโหทั้งลนลาน เธอดิ้นขัดขืนสุดแรงอยู่ในมือของมนุษย์อสูรสองคน
“พวกแกทำอะไรกัน? รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันเป็นแม่แท้ ๆ ของหยุนเจาตี้ พวกแกกล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับฉัน!”
ไม่ใช่ว่าตอนนี้หยุนเจาตี้เป็นคุณหนูใหญ่ที่ตระกูลฉินทะนุถนอมราวกับไข่ในหินหรอกหรือ?
เธอเป็นแม่แท้ ๆ ของคุณหนูใหญ่ พูดง่าย ๆ ก็คือตอนนี้เธอเป็นนายหญิงของตระกูลฉินแล้ว
ศักดิ์น่าจะใกล้เคียงกับฉินมู่ไป๋
หลิวกุ้ยเฟินตะโกนเสียงดัง “ฉินมู่ไป๋เห็นฉันยังต้องเรียกฉันว่าพี่สาวเลย! พวกแกกล้าทำกับฉันแบบนี้หรือ?!”
พี่หมีใหญ่สะพายเป้รูปหมีใบเล็กไว้ด้านหลัง มือหนึ่งจับปกเสื้อด้านหลังของหลิวกุ้ยเฟิน แล้วยกเธอโยนเข้าไปกลางฝูงซอมบี้
“ใครน่ะ? ไม่รู้จัก”
หยุนเจาตี้เป็นใคร? พี่หมีใหญ่ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
ซอมบี้รอบด้านส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้ามา หยุนเย่าจู่ที่ถูกโยนลงพื้นตกใจจนรีบวิ่งหนี ไม่สนใจหลิวกุ้ยเฟินที่อยู่ข้างหลังเลย
หลิวกุ้ยเฟินเองก็ตกใจจนรีบลุกขึ้นจากพื้น วิ่งกลับไปพลางตะโกนเสียงดัง
“หยุนเจาตี้เป็นลูกสาวฉัน ลูกสาวฉันก็คือหยุนซิงเหลียว ใช่แล้ว ตอนนี้เธอเปลี่ยนชื่อแล้ว!”
“อย่าคิดว่าแค่เปลี่ยนชื่อแล้วจะปฏิเสธความจริงที่ว่าเธอเป็นลูกสาวฉันได้!”
พี่หมีใหญ่กับลู่เอ้อร์สบตากัน ก่อนจะเตะหยุนเย่าจู่ที่วิ่งกลับมาให้พุ่งไปทางซอมบี้อีกครั้ง
ทั้งคู่ถอยหลังไปพลาง คอยขวางไม่ให้หยุนเย่าจู่กับหลิวกุ้ยเฟินหนีไป
ได้ยินว่าซอมบี้อัปเกรดแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมซอมบี้แถวนี้ถึงยังช้าขนาดนี้?