หยุดร้องไห้ได้แล้ว หางงูของคุณอาให้เล่นนะ

ตอนที่ 102 ลูกสาวของฉัน ในที่สุดฉันก็หาเธอพบแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ

ตอนนี้กำลังคนมีจำกัด ผู้รอดชีวิตกับมนุษย์อสูรทางประตูใหญ่ยังไม่ทันสังเกตเห็นเรื่องนี้

ศพบนพื้นกองทับถมกันเป็นชั้น ๆ ที่สำคัญคือศพซอมบี้พวกนี้ถูกทิ้งไว้ตรงนั้นทั้งหมด

ไม่มีใครไปขุดผลึกแกนกลางเลยหรือไง?!

คนธรรมดาที่ฆ่าซอมบี้พวกนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผลึกแกนกลางมีประโยชน์อะไร

ส่วนมนุษย์อสูรก็ไม่มีเวลามาขุด

อวิ๋นซิงเหลียวตระหนักได้ว่านี่เป็นโอกาสทองที่จะกอบโกยเงินก้อนใหญ่

ชาติที่แล้วเพื่อหลบเลี่ยงการถูกมนุษย์อสูรคุกคามทางเพศ เธอเคยระเหเร่ร่อนไปหลายที่และปลอมตัวเป็นคนธรรมดา

ตอนนั้นเธอได้รับงานให้ไปเก็บกวาดศพในสนามรบ

บางครั้งเธอก็เจอผลึกแกนกลางที่คนอื่นขุดไม่ทันจากศพซอมบี้และผู้มีพลังพิเศษ

ตอนนั้นอวิ๋นซิงเหลียวยังรู้สึกเสียดายอยู่เลย

เสียดายที่ศึกไม่ใหญ่พอ ศพมีไม่มาก โอกาสเก็บตกของเธอก็น้อยเกินไป

แต่ตอนนี้โอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้วไม่ใช่หรือไง?

อวิ๋นซิงเหลียวสั่งเจ้าตัวเหล็กจิ๋วทั้ง 7 ตัวให้ไปเก็บตกในสนามรบหน้าประตูใหญ่ทันที

เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต เธอตั้งใจไม่ให้เจ้าตัวเหล็กจิ๋วขึ้นเครื่องบิน

เจ้าตัวเหล็กจิ๋วทั้ง 7 ตัวลากกระสอบใบใหญ่ไปคนละใบ

ตัวเล็กนิดเดียว แต่ลากกระสอบใบเบ้อเริ่ม วิ่งเริงร่ามุ่งหน้าไปเก็บตกในสนามรบ

กรงเล็บเหล็กกลไกที่อยู่ด้านหลังพวกมันยื่นออกไปอย่างรวดเร็ว แทงเข้าไปในร่างซอมบี้แล้วคว้าผลึกแกนกลางออกมา

คว้าทีไรก็แม่นทุกที

ไม่นาน ในกระสอบใบใหญ่ด้านหลังเจ้าตัวเหล็กจิ๋วก็มีผลึกแกนกลางซอมบี้อยู่สิบกว่าชิ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป