พอตกเย็น อวิ๋นซิงเหลียวก็กินมื้อเย็นอยู่ในบ้านพักหลังเล็ก
พี่หวังเป็นคนทำ
ตั้งแต่พี่หวังมาที่นี่ สภาพแวดล้อมในบ้านพักหลังเล็กก็เปลี่ยนไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ
พี่หวังเป็นคนชอบตกแต่ง เธอไม่รู้ไปหาของประดับสารพัดแบบมาจากไหน แล้วก็จัดบ้านพักหลังเล็กหลังนี้จนสวยน่าอยู่เป็นพิเศษ
“คุณหนูคะ ฉันตุ๋นรังนกไว้ เดี๋ยวคืนนี้กินสักหน่อยนะคะ”
พี่หวังสังเกตว่าคุณหนูไม่ได้เจริญอาหารขึ้นเรื่อย ๆ เพียงแต่กินได้ดีกว่าก่อนโลกอสูรจะมาถึงมาก
นอกจากนี้ พี่หวังยังดีใจที่พบว่าคุณหนูเริ่มกินเนื้อแล้ว
สมแล้วที่พอกินเนื้อ สีหน้าของคุณหนูก็ดูมีเลือดฝาดขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก
อวิ๋นซิงเหลียวนั่งอยู่บนโซฟาในบ้านพักหลังเล็ก ยิ้มให้พี่หวัง ก่อนจะหยิบรีโมตเปิดโทรทัศน์
ไม่รู้ว่าฉินมู่ไป๋ทำได้ยังไง บ้านพักหลังเล็กถึงยังมีโทรทัศน์ให้ดู
แต่มีแต่การ์ตูนทั้งนั้น
ทุกช่องมีแต่การ์ตูนสารพัดเรื่อง อวิ๋นซิงเหลียวเลือกเรื่องเซเลอร์มูน แล้วนั่งซุกตัวอยู่บนโซฟากับพี่หวัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีคนมาเคาะประตูด้านนอก
พี่หวังยื่นส้มที่ปอกเสร็จแล้วในมือให้คุณหนูอวิ๋น ก่อนลุกไปเปิดประตู
“เกิดเรื่องแล้ว”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมนุษย์อสูรที่อยู่ด้านนอกลดเสียงลง พยายามไม่ให้คุณหนูที่อยู่ในบ้านได้ยิน
“คนธรรมดาทางสวนสาธารณะตัดตาข่ายลวดขาด…”
“ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่มาทางนั้น”
รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าพี่หวังหุบลงทันที “แจ้งคุณฉินหรือยัง?”
เจ้าหน้าที่มนุษย์อสูรพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า
“แจ้งแล้ว แต่สัญญาณทางคุณฉินไม่ค่อยดี”