ฝูงซอมบี้กลืนกินบ้านร้างหลังนั้นจนหมดสิ้น
จางชุ่ยฮวากับหยุนลี่ลี่หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล
สิ่งที่เข้ามาแทนที่พวกเธอ คือการกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝูงซอมบี้
เพราะฝูงซอมบี้วิวัฒนาการขึ้น แนวรบที่กองทัพมนุษย์อสูรบุกไปข้างหน้าจึงยากลำบากอย่างมาก
ถึงขั้นเกิดเหตุซอมบี้โต้กลับ จนแนวรบต้องถอยร่นชั่วคราว
แต่ในขณะเดียวกัน จำนวนกองทัพมนุษย์อสูรก็พุ่งสูงถึง 40,000 คน
การบาดเจ็บล้มตายของมนุษย์อสูรเกิดขึ้นถี่ขึ้นเรื่อย ๆ กองทัพต้องจัดตั้งหน่วยย่อยขึ้นใหม่อยู่บ่อยครั้ง เพราะจำนวนคนในหน่วยเดิมเหลือน้อยเกินไป
ฉินมู่ไป๋พักได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ลืมตาตื่น เริ่มใช้โทรศัพท์จัดการงานของกองทัพ
เขายังอยู่บนเตียง ในอ้อมแขนกอดเด็กสาวที่หลับสนิท หางงูของเขารัดตัวเธอไว้แน่นเช่นเดิม
เย่ฉงยืนอยู่ด้านนอกรถบ้าน ส่งข้อความหาฉินมู่ไป๋ที่อยู่ข้างใน
【เย่ฉง: ทำไมยังไม่ออกมาอีก นี่มันกี่โมงแล้ว】
【ฉินมู่ไป๋: เหลียวเหลียวยังไม่ตื่น】
เขาไม่อยากปลุกเธอ และยังกังวลว่าถ้าคลายหางงูออก เด็กสาวจะตกใจตื่น
ฉินมู่ไป๋จึงทำได้แค่ถูกตรึงอยู่บนเตียง
เย่ฉงถอนหายใจ ส่งข้อความติดกันหลายข้อความ เล่าเรื่องเร่งด่วนที่กองทัพมนุษย์อสูรต้องจัดการให้ฉินมู่ไป๋ฟังคร่าว ๆ
ตอนนี้เมื่อนับรวมครอบครัวของมนุษย์อสูรแล้ว บนภูเขาตระกูลฉินมีทหารมนุษย์อสูรกับครอบครัวรวมกันราว 100,000 คน
เพราะมีที่พักไม่เพียงพอ ฉินมู่ไป๋จึงให้คนแจกเต็นท์แก่พวกเขา
ตอนนี้บนภูเขาตระกูลฉินเต็มไปด้วยเต็นท์ที่ตั้งเรียงรายแน่นขนัด