หัวใจของโจวชื่อเย่เต้นเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน
เขาอาศัยอาการเลอะเลือนจากไข้สูง วางคางลงบนไหล่ของนาง แล้วถามเสียงอู้อี้
“พี่สาว เคยจูบกับพี่ชายแบบนี้หรือไม่”
เจียงหลียังไม่ทันได้สติจากจูบนั้น พอได้ยินคำถาม ร่างกายก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
“ไม่เคย”
หัวใจของเจียงหลีเต้นรัวดุจเสียงกลอง
นางส่ายหน้าอย่างลนลาน น้ำเสียงแฝงความหวาดหวั่น
“พี่ชายของเจ้าไม่ทำแบบนี้หรอก เขาบอกว่าข้ายังเด็ก”
เมื่อได้ยินคำตอบ ก้อนหินในใจของโจวชื่อเย่ก็ร่วงลงสู่พื้นในที่สุด
เป็นอย่างที่คิด ไม่เคยจริง ๆ
นางแต่งงานกับพี่ชายมาเกือบครึ่งปีแล้ว แต่ไม่เคยจูบกันเลยสักครั้ง
พี่ชายจะอดทนไหวได้อย่างไร
คนตรงหน้าทั้งหอมทั้งนุ่มนิ่ม ริมฝีปากก็แสนอ่อนหวาน
จูบเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ติดใจ แล้วเขาทนมาเกือบครึ่งปีได้อย่างไร
เว้นเสียแต่ว่า พี่ชายไม่คิดจะจูบนางเลยตั้งแต่แรก
พี่ชายไม่จูบพี่สาว ทั้งยังไม่เคยใกล้ชิดสนิทสนมกับนาง
ยิ่งกว่านั้น ตอนที่แม่เร่งให้มีลูก พี่ชายก็ยังบอกว่าพี่สาวยังเด็ก
เพราะอะไรกัน
เขาไม่เชื่อเหตุผลที่ว่า “ยังเด็ก” หรอก
ต้องรู้ไว้ว่าในชนบท เด็กหนุ่มวัยเดียวกับเขาบางคนมีลูกกันแล้วด้วยซ้ำ
พี่ชายก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่ใช่นักบุญที่นั่งตักสาวงามแล้วยังไม่หวั่นไหวเสียหน่อย
เหตุผลเดียวที่เขาไม่แตะต้องนางก็คือ
พี่ชายไม่ชอบนาง
ไม่ใช่เพราะไม่กล้าแตะต้อง แต่เป็นเพราะไม่คิดจะแตะต้องเลยต่างหาก
เมื่อนึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ ระหว่างพี่ชายกับผู้ช่วยคนนั้น