อกของเจียงเฉินเหยียนสั่นสะเทือน ก่อนเสียงหัวเราะทุ้มต่ำเปี่ยมสุขจะดังออกมา
พอเห็นว่าได้ทีแล้ว เขาก็หยุดแกล้งเธอ
ชายหนุ่มหยิบไดร์เป่าผมขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วยาวสอดประสานไปตามเส้นผมของเธอ ค่อย ๆ เป่าผมช่อสุดท้ายให้แห้งอย่างอดทน
ระหว่างที่มัวแต่หยอกล้อกัน หยดน้ำบนตัวเจียงเฉินเหยียนก็แห้งไปเองนานแล้ว
เขาวางไดร์เป่าผมไว้ข้าง ๆ อย่างส่ง ๆ
จากนั้นก็ช้อนตัวเจียงหลีขึ้นอุ้ม แล้ววางเธอลงบนเตียงนุ่ม
เจียงเฉินเหยียนห่มผ้าให้เธอ ก่อนจะเอนกายพิงหัวเตียง
ผ้าปูที่นอนไหมสีดำสนิทขับผิวของชายหนุ่มให้ดูเย็นเยียบราวกับหยก
แผงอกกว้างเต็มแน่น กล้ามหน้าท้องเรียงตัวเป็นลอนชัดเจน เปล่งประกายเย้ายวนอย่างถึงที่สุดใต้แสงไฟข้างเตียงสลัว ๆ
รอยฟันเล็ก ๆ แดงระเรื่อบนหน้าอกของเขายิ่งกลายเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ชั้นดี
แสงไฟสลัวตกกระทบใบหน้าคมคายได้รูป ยิ่งขับให้เขาดูมีเสน่ห์เย้ายวนและน่าเกรงขาม
เจียงเฉินเหยียนเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่เช่นนั้น
นิ้วยาวหยอกเล่นกับเส้นผมที่สยายของเจียงหลีเป็นครั้งคราว
เขาเอียงหน้ามองหญิงสาวที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ดวงตาดำสนิทยาวเรียวจับจ้องเธอไม่วางตา
“ที่รัก ยังอยากกัดต่อไหม?”
ชายหนุ่มกดเสียงต่ำ น้ำเสียงทุ้มกังวานชวนให้ลุ่มหลง
นิ้วยาวของเขาลูบไล้ลงมาตามแผงอกแน่นเต็ม
ปลายนิ้วลากผ่านกล้ามหน้าท้องแข็งแรงอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนหยุดอยู่ตรงเส้นรูปปลาวาฬ
“ตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น”
เขาจงใจยั่วเธอชัด ๆ
เจียงหลีกลืนน้ำลาย
ในฐานะสาวกินเก่ง เมื่อถูกยั่วตรง ๆ ด้วยรูปลักษณ์ของชายหนุ่มระดับนี้ ความอดทนอันน้อยนิดของเธอก็แทบต้านไม่ไหว