ริมฝีปากของเขาเลื่อนจากหน้าผากลงมายังหว่างคิ้ว แล้วจึงถึงปลายจมูก
ทุกครั้งล้วนอดกลั้นจนสั่นระริก
ความอ่อนโยนที่แฝงไว้ด้วยความอยากครอบครองอันกดข่มนั้น แตกต่างจากรุ่นพี่สุภาพบุรุษผู้รู้จักวางตัวในเวลากลางวันราวกับเป็นคนละคน
จากนั้นเขาก็ประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเธอ
อ่อนโยน อดกลั้น แฝงด้วยการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง และความทะนุถนอมประหนึ่งศรัทธา
วิธีที่เขาจุมพิตเธอ ราวกับกำลังสัมผัสเครื่องเคลือบที่อาจแตกสลายได้ทุกเมื่อ
ทว่าทักษะขยายสัมผัสสองทางกลับทำงานขึ้นเองในจังหวะนี้พอดี
ผลตอบสนองทางสัมผัสที่เพิ่มขึ้นสามเท่าส่งผลกับทั้งสองคนพร้อมกัน
ขณะเดียวกัน ความรู้สึกของเพย์ฉือเหิงก็พลุ่งพล่านขึ้นตามไปด้วย
จุมพิตที่เดิมทีเขาควบคุมจังหวะเอาไว้พลันชะงักไปชั่วขณะ
ราวกับถูกแรงกระแทกที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันชนเข้าใส่
“……”
เสียงหอบแผ่วต่ำดังออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม
ลมหายใจของเขาเริ่มขาดห้วง
นิ้วมือที่โอบท้ายทอยเธอไว้กระชับแน่นขึ้น ทั้งห้านิ้วสอดเข้าไปในเส้นผมยาวสยาย รั้งเธอเข้าหาตัวแน่นกว่าเดิม
แรงจุมพิตเปลี่ยนไปภายในชั่วลมหายใจเดียว
จากการไล้สัมผัสอย่างอ่อนโยน กลายเป็นการช่วงชิงที่แฝงความปรารถนาจะครอบครอง
ปลายลิ้นของเขาดันแยกริมฝีปากเธอออก แล้วรุกล้ำเข้าไปอย่างไม่คิดถอย
กลิ่นกายหวานละมุนคล้ายนมของดอกสาลี่เข้มข้นขึ้นเมื่ออยู่ใกล้กันเพียงนี้
พร้อมกับลมหายใจของเธอที่ถี่กระชั้นเพราะถูกจุมพิต กลิ่นนั้นก็ทะลักเข้าสู่ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเพย์ฉือเหิงเป็นระลอก
ทักษะร่างอ่อนหวานนุ่มนวลทำให้ริมฝีปากของเธอนุ่มละมุนเกินไป
ทุกสิ่งประดังซ้อนทับกัน จนเส้นสายแห่งสติที่เหลืออยู่เพียงเส้นสุดท้ายของเพย์ฉือเหิงขาดสะบั้นลง