“ความลับหรือ?”
เจียงหลีเงี่ยหูฟังอย่างระแวดระวัง
นางใช้ปลายเท้าจิกกล้ามท้องแน่นกระชับของโจวชื่อเย่เอาคืน ก่อนเอ่ยเสียงกระเง้ากระงอดว่า
“เจ้ากำลังคิดแผนร้ายอะไรอีก รีบสารภาพมาเสียดี ๆ”
โจวชื่อเย่ฉวยข้อเท้าเรียวงามของนางไว้ตามจังหวะ
ความร้อนจากฝ่ามือทำให้นางสะดุ้งหดเท้าเล็กน้อย
เขาไม่ยอมปล่อยมือ กลับลูบไล้ขึ้นมาตามแนวขาเรียบเนียนของนาง ฝ่ามือใหญ่โอบเอวบางไว้ ก่อนดึงนางทั้งร่างเข้าสู่อ้อมอกกว้าง
“พี่สาวจูบข้าสิบครั้ง แล้วข้าจะบอก”
เขาก้มหน้า ปลายจมูกแตะกับปลายจมูกของนาง ลมหายใจอุ่นร้อนอบอวลด้วยกลิ่นมินต์ชวนลุ่มหลง
เจียงหลียื่นมือไปดันกล้ามอกของเขา
แข็งราวกับแผ่นเหล็ก
รูปร่างของเจ้าหนูนี่ช่างกำยำขึ้นทุกวันจริง ๆ
【ที่รัก อย่าดันเลย แรงแค่นั้นของเจ้าขนาดเกาหลังให้เขายังคงไม่พอด้วยซ้ำ】
【ใครว่าฉันจะดันเขาล่ะ ฉันกำลังตรวจสินค้าอยู่ เข้าใจไหม】
ปากนางบ่นอุบ แต่ร่างกายกลับอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนเขาอย่างซื่อตรง
“ไม่บอกก็ช่าง”
เจียงหลีจงใจหันหน้าหนี “ข้าก็ไม่ได้อยากรู้สักเท่าไร”
“ไม่อยากรู้จริงหรือ?”
โจวชื่อเย่หัวเราะเสียงต่ำ พลางกระชับวงแขนแน่นขึ้น
เขาอ้าปากงับติ่งหูอวบอิ่มของนาง เขี้ยวค่อย ๆ คลอเคลียเนื้อนุ่มตรงนั้น น้ำเสียงกดต่ำเจือความเย้ายวนอันตราย
“พี่สาว เชื่อข้าหรือไม่?”
“เอามือออกจากเสื้อข้าก่อนค่อยพูด”
“เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับการเชื่อข้าหรือไม่เล่า?”
เขาหดมือกลับอย่างน้อยใจ ก่อนวางไว้ข้างเอวบาง ฝ่ามือใหญ่บีบคลึงเบา ๆ ผ่านชุดอยู่บ้านเนื้อบาง