เจียงหลีเอียงศีรษะไปด้านข้างเล็กน้อย อยากหันไปมองแถวหน้า
มือของเสิ่นเยี่ยนที่กุมท้ายทอยนางไว้ผ่อนแรงลงเล็กน้อย
นางจึงจำใจต้องหันกลับมามองเขาอีกครั้ง
แสงจากจอภาพกวาดผ่านคิ้วและดวงตาของเขา
ปกเสื้อเชิ้ตสีโทนเย็นเปิดหลวม ๆ เนคไทก็เริ่มคลายจนไม่เป็นระเบียบ ไหล่กว้างข่มผ้าสูทจนตึง
แม้จะนั่งอยู่ในมุมมืดสลัว แต่เขาก็ยังแผ่แรงกดดันที่ไม่อาจมองข้ามออกมา
สายตาของเสิ่นเยี่ยนจับจ้องริมฝีปากแดงระเรื่อที่ขยับเผยอของเจียงหลี ราวกับสัมผัสได้จริง
ตรงนั้นเอิบอิ่มชุ่มชื้นชวนให้ใจสั่น
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากลำบากเหนือปกเสื้อแข็งกระด้าง
ความกระหายอย่างรุนแรงถาโถมกลืนกินความสุขุมและเหตุผลที่เขาภาคภูมิใจ
โรครักความสะอาดทางกายที่รักษามานานปีถูกสัญชาตญาณความเป็นชายอันลึกล้ำยิ่งกว่าทำลายลงจนหมดสิ้นในชั่วขณะนี้
ฝ่ามือขวาอันกว้างใหญ่ทาบลงบนท้ายทอยอันบอบบางและไวต่อสัมผัสของนาง
นิ้วทั้งห้าสอดเข้าไปในเส้นผมนุ่มสลวย ออกแรงบังคับอย่างเด็ดขาดไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ กดศีรษะเล็ก ๆ นั้นเข้าหาตน
เสิ่นเยี่ยนเอียงศีรษะ ก่อนจูบนางอย่างดุดันโดยตรง
ริมฝีปากร้อนผ่าวแนบสนิทกัน
กลิ่นหอมหวานของดอกสาลี่ผสมกับกลิ่นน้ำนมเย้ายวนเฉพาะตัวของหญิงสาววัยเยาว์ พุ่งทะยานเข้าสู่ทางเดินหายใจ
ก่อนหน้านี้ เสิ่นเยี่ยนเคยคิดว่าการจูบเป็นเรื่องสกปรกน่ารังเกียจอย่างยิ่ง
แต่ตอนนี้เขากลับเหมือนนักโทษคลุ้มคลั่งที่ติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น
รสหวานหอมทำให้เขาหลงใหลอย่างสิ้นเชิง แนวป้องกันของเหตุผลพังทลายลงทั้งหมด
ชายหนุ่มไม่พึงพอใจกับการสัมผัสเพียงผิวเผินเช่นนี้เลย
เขาอยากจะ...จูบทุกตารางนิ้วของคนในอ้อมแขน ที่ส่งกลิ่นหอมหวานเย้ายวนออกมา
จูบลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ การช่วงชิงอย่างดุดันโดยไม่เปิดทางถอยทำให้เจียงหลีรับมือไม่ไหว