ไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ ทั้งสิ้น
การจู่โจมอันดุดันราวพายุคลื่นยักษ์เปิดฉากขึ้นอีกครั้ง
เบาะหนังอันกว้างขวางหรูหรากลายเป็นสมรภูมิหลักของการดึงรั้งครั้งนี้
พื้นที่เบาะหลังอันกว้างขวางของรถลินคอล์นเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่
เชิ่นเยี่ยนกดร่างนางไว้กับพนักพิงนุ่มโดยตรง
ต้นขาแข็งแกร่ง**อย่างไร้ความปรานี
******
ประกาศอำนาจเหนือกว่าอย่างเด็ดขาด ด้วยท่าทีที่**ฉินเลวี่ยซิง
“อื้อ…”
******ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
ทำให้เจียงหลีพูดประโยคให้จบยังไม่ได้
นิ้วมือทั้งสิบที่ขาวผ่องทำได้เพียงเกาะกุมเสื้อเชิ้ตเสื้อรับตัดพิเศษระดับสูงของชายหนุ่ม ซึ่งยับยู่ยี่ไปหมดแล้วอย่างไร้เรี่ยวแรง
ผืนผ้าถูกขยำจนยับเยิน
กล้ามเนื้อแผ่นอกและแผ่นหลังกว้างใหญ่ปูดนูนเป็นมัด ๆ อยู่ใต้ผ้าบาง
แสดงให้เห็นพละกำลังระเบิดอันแข็งแกร่งเหลือเกิน
เสียงซิมโฟนีในรถช่วยกลบเกลื่อน ทำให้ท่าทีของชายหนุ่มที่แต่เดิมยังพอมีความยับยั้งชั่งใจ กลายเป็นไร้ข้อจำกัดยิ่งกว่าเดิม
*****ล้วนแฝงความเหี้ยมเกรียม ราวกับจะบดขยี้นางให้แหลกสลายจนกลืนเข้าไปในกระดูกและเลือดเนื้อ
สัมผัสของผิวกายที่แนบชิดกันลื่นไหลอย่างเหลือเชื่อ
คุณสมบัติร่างอ่อนหวานนุ่มนวลทำให้เจียงหลีอ่อนยวบเป็นดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิที่ละลายอยู่ใต้แสงแดด ได้แต่ปล่อยให้ชายหนุ่มขยำบิดไปตามอำเภอใจ
น้ำตาหยาดใหญ่ไหลพรากจากดวงตาดอกท้อที่แดงระเรื่อ เปียกชื้นปกเสื้อสูทราคาแพงลิบลิ่ว
【ผู้ชายขยะ! ไหนบอกว่าจะแค่ถูไถกันเฉย ๆ ไง! นี่มันกี่ครั้งแล้วเนี่ย!】
เจียงหลีกัดฟันด่าในจิตสำนึก แต่กลับอดไม่ได้ที่จะ**กับความรู้สึกที่ทำให้เวียนหัวตาลาย
【โธ่ ท่านมหาเศรษฐียังไม่อิ่มนี่นา
