เฉินล่อไม่ได้รีบร้อนจากไป แต่กลับทำความสะอาดภายในรถอีกรอบ
สำลีพันก้านที่ใช้แล้ว ฟองน้ำแต่งหน้า บรรจุภัณฑ์ที่ฉีกทิ้ง เศษแว็กซ์ปิดผิว และเส้นผมที่หลุดจากวิก ทั้งหมดถูกเขาเก็บใส่ถุง
คราบสีและกาวที่ติดอยู่บนเบาะ ประตูรถ และพรมปูพื้นก็ถูกเช็ดออกจนสะอาดทีละจุด
ของพวกนี้ไม่ได้ถือเป็นหลักฐานโดยตรง แต่ก็เพียงพอให้ตำรวจสรุปได้ว่าเขาเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปแล้ว และปรับทิศทางการค้นหา
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีร่องรอยการปลอมตัวแต่งหน้าเหลืออยู่ในรถ เฉินล่อจึงหยิบโทรศัพท์ของผอ.หลิวขึ้นมา ค้นหาเบอร์ของคนขับรถเสี่ยวหวง แล้วพิมพ์ข้อความสั้น ๆ
“ฉันถูกฆาตกรในโรงเรียนจับเป็นตัวประกัน รีบแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้”
เมื่อส่งข้อความสำเร็จ เขาก็ดึงซิมการ์ดออกจากโทรศัพท์ทันที
เมื่อตำรวจได้รับแจ้งเหตุ พวกเขาจะตามสืบจนพบรถคันนี้ได้อย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่คนขับได้รับข้อความ ไปจนถึงตำรวจประสานงาน ระบุข้อมูลรถ และระดมกำลังออกค้นหา อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอยู่ช่วงหนึ่ง
เวลาเท่านี้ก็เพียงพอให้เขาย้ายที่ซ่อนเป็นครั้งสุดท้าย
เฉินล่อลงจากรถ เปิดประตูฝั่งคนขับ แล้วอุ้มผอ.หลิวที่หมดสติไปไว้ที่เบาะหลัง
จัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็นั่งลงตรงที่นั่งคนขับ สตาร์ตรถแล้วขับออกจากตรอก
เฉินล่อไม่ได้ใช้ถนนสายหลักของเมือง แต่เลือกขับไปตามถนนเล็ก ๆ ในย่านเมืองเก่าและจุดอับกล้องวงจรปิด โดยอาศัยความทรงจำที่ร่างเดิมทิ้งไว้
ตอนนี้เป็นปี 2010 ระบบกล้องวงจรปิดของหยวนโจวยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบเมื่อสิบกว่าปีต่อมา
แม้จะมีการติดตั้งกล้องตามแยกสำคัญ หน่วยงานราชการ และย่านธุรกิจที่คึกคักแล้ว แต่ย่านเก่าจำนวนมากกับถนนเปลี่ยวก็ยังเป็นจุดอับอยู่