ความสนิทสนมระหว่างซิ่วหนิงจวิ้นจู่กับซูจ้านนั้น ทุกคนในจวนสกุลซูต่างยินยอมพร้อมใจ
เซวียหนิงหันกลับมามองเบาๆ ก็เห็นซูจ้านหยุดฝีเท้าลงจริงๆ
นางสาวน้อยในชุดกระโปรงยาวสีแดงสด ย่างกรายเข้าไปใกล้กายชายหนุ่มอย่างมีชีวิตชีวา
ทั้งสองงามราวกับคู่สวรรค์ ทั้งรูปงามและความสามารถ เหมาะสมกันยิ่ง
"ไม่กี่วันนี้อากาศหนาวเย็น เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง ข้าน้อยนึกอยากจะไปหอหนังสือของท่านพี่ซื่อจื่อเพื่อขอยืมหนังสืออ่านสักเล่ม"
"ได้ เจ้าอยากอ่านอะไร"
"ท่านพี่ซื่อจื่อ มีพวกหนังสือเล่านิทานหรือไม่เจ้าคะ"
ซูจ้าน ดวงหน้าหล่อเหลาเย็นชาขมวดคิ้วเล็กน้อย ชายหนุ่มคือขุนนางอายุน้อยที่สุดแห่งกรมอาญา ในหอหนังสือของเขาจะมีหนังสือว่างแบบที่เด็กสาวชอบดูได้อย่างไร
ซิ่วหนิงจวิ้นจู่นึกขึ้นได้ ใบหน้าเล็กๆ แดงระเรื่อดั่งบุปผาแรกแย้ม
"ท่านพี่ซื่อจื่อ พรุ่งนี้ท่านกลับมา ช่วยซื้อจากตลาดหนังสือให้ข้าน้อยสักสองเล่มได้หรือไม่ ก็แบบที่กำลังฮิตในตอนนี้ เป็นแบบที่เด็กสาวทั้งหลายชอบอ่านกัน"
น้ำเสียงชายหนุ่มเย็นชา ทว่าแสนจะอดทนยิ่ง "อืม"
ซูจ้านยืนอยู่ข้างหลังนางไม่ไกล เสียงออดอ้อนของซิ่วหนิงจวิ้นจู่ดังขึ้น ทั้งสองพูดคุยกันอยู่หลายประโยค
เซวียหนิงนึกย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน นางเองก็เคยอยากได้นิยายเล่าเรื่องเช่นกัน
ไม่ว่านางจะอ้อนวอนอย่างไร ชายหนุ่มก็ไม่เคยตกลงใจจะช่วยซื้อมาให้สักเล่ม
มาบัดนี้เปลี่ยนเป็นซิ่วหนิงจวิ้นจู่ เขากลับตอบตกลงโดยง่ายดาย
เห็นได้ว่าความรักใคร่ที่มีต่อซิ่วหนิงจวิ้นจู่นั้น ไม่เหมือนกับที่มีให้น้องสาวต่างสกุลอย่างนาง