เจียงซื่อได้ฟังดังนั้น จะไม่เข้าใจความหมายของเซวียหนิงได้อย่างไร?
เรื่องนี้ต้องมีคนคบคิดกับไอ้ซื่อจื่อแซ่เฉานั่น โดยพุ่งเป้ามาที่การแต่งงานของเซวียหนิงเป็นแน่
เจียงซื่อยิ่งโมโห ใบหน้าขาวซีดแดงก่ำด้วยความโกรธ "ดีนัก! ถึงกล้ามาคิดไม่ซื่อกับเจ้า!"
เซวียหนิงยิ้มอ่อน มือเล็กๆ กุมมือเย็นเฉียบของเจียงซื่อ ปลอบว่า "ท่านแม่ อย่าได้โกรธจนเสียสุขภาพเลย ยังดีที่อาหนิงไม่เป็นอะไร วันนี้หนิงหนิงเพียงอยากจะเตือนท่านแม่สักคำ... เฮ่ามัวมัวคนนั้น... วันนั้นท่านแม่เป็นคนส่งตัวมาให้ที่ศาลาชีอวิ๋นด้วยตนเอง"
เจียงซื่อดูแลบ้านมาหลายปี ฟังคำนี้ก็เข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง
"ดูท่า ในจวนนี้ก็ไม่ได้สงบเรียบร้อยอย่างที่ข้าคิด"
เซวียหนิงเตือน "อาหนิงยังเด็กอ่อนหัด ไม่สันทัดเรื่องราว แต่ท่านแม่มีประสบการณ์โชกโชน เมื่อรู้แล้วว่าเฮ่ามัวมัวมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ วันหน้าทุกอย่างในเรือนของตนเองก็ต้องระวังให้มากด้วย"
นางพูดพลางแบมือที่ซุกซ่อนเม็ดยาสีดำเม็ดเล็กๆ ไว้
เจียงซื่อมองดูเม็ดยานั่น แล้วก็มองดูใบหน้าเล็กๆ ของเซวียหนิง
"นี่มัน--"
"นี่คือยาบำรุงที่อาสะใภ้รองมอบให้ท่านแม่ อาหนิงไปถามจากร้านขายยานอกจวนก่อนที่จะไปวัดเจิ้นกั๋ว"
"แล้วเป็นอย่างไร?"
"ไม่มีปัญหาอะไร"
คำว่าไม่มีปัญหา กลับทำให้เจียงซื่อรู้สึกหวาดระแวงขึ้นมาในใจ
ยายแก่ที่นางดึงขึ้นมาด้วยตัวเอง ใช้จนเก่าแก่ในเรือนอยู่หลายปีถึงกล้าส่งมาให้เซวียหนิง
แต่ยายแก่นั่นกลับลอบไปสมคบกับซื่อจื่อแซ่เฉา วางยานายตนเอง
เบื้องหลังเรื่องนี้ เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีมืออีกข้างหนึ่งคอยชักใยบงการอยู่
ไม่แน่ว่า ยังมีคนวางแผนหาทางทำร้ายนางผู้เป็นนายหญิงใหญ่ของบ้านอีก