ในห้องไลฟ์สดไม่มีโอกาสได้รอจนเย่ชูบอกลาพวกเขาก่อนปิดไลฟ์
หลังลงจากเขา คนที่โมโมจัดหามาก็มาถึง เย่ชูคุยกับพวกเขาคร่าว ๆ จากนั้นพวกเขาก็พาสุนัขล่าเนื้อตัดสินใจขึ้นเขากันทั้งคืน ไม่ว่าจะยังมีหมูป่าเหลืออยู่หรือไม่ ก็จะขึ้นไปไล่พวกมันให้ห่างจากหมู่บ้านก่อน
เย่ชูบอกเส้นทางให้พวกเขา พอนึกถึงห้องไลฟ์สดขึ้นมาได้ โทรศัพท์ก็แบตหมดจนดับไปแล้ว
เย่ชูซาบซึ้งใจมากที่โมโมช่วยจัดหาคนมืออาชีพมาให้ คนแปลกหน้าที่รู้จักกันผ่านอินเทอร์เน็ตกลับยื่นมือช่วยเธอ ทั้งที่เพิ่งอยู่เป็นเพื่อนกันมาแค่ไม่กี่วัน เธอซาบซึ้งใจโมโมจริง ๆ
อยากตอบแทนโมโม แต่ไม่มีอะไรเหมาะ ๆ จะให้ ทำได้แค่ช่วยเลี้ยงนกแก้วที่เขาเลี้ยงผ่านออนไลน์ให้ฉลาดสุด ๆ
ส่วนเย่ชิงยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่ ต้องพาคุณลุงไปโรงพยาบาล ประสานงานกับหน่วยดับเพลิง ปลอบชาวบ้าน ไปแจ้งสถานการณ์ที่อำเภอ แถมสุดท้ายยังต้องฟังรายงานสถานการณ์จากทีมลาดตระเวนเขาที่กำลังเคลียร์พื้นที่อีก
ทุกครั้งที่เย่ชูเริ่มไลฟ์ เธอเป็นต้องวิ่งจนรองเท้าพังไปหนึ่งคู่จริง ๆ
แต่ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่าช่วงที่พวกเธอสู้กับหมูป่าถูกชาวเน็ตตัดคลิปลงอินเทอร์เน็ต จนติดอันดับค้นหายอดนิยมเล็ก ๆ
เย่ชูยิงไม่พลาดสักนัด ส่วนเย่ชิงใช้จอบตีหมูป่าจนสลบ
ชาวเน็ต
【สมกับเป็นไดโนเสาร์คลั่งแห่งภาคตะวันตกเฉียงใต้ แค่หมูป่าเห็นยังกลัว】
【ใครจะเข้าใจบ้าง ตอนแรกฉันคิดว่าเสี่ยวชูเป็นสาวหวาน ที่ไหนได้เธอพิสูจน์ให้เห็นด้วยฝีมือว่าเป็นสาวแซ่บ!】
【ฉันเข้าใจ เสี่ยวชูจริง ๆ ก็ไม่ได้เก่งอะไรหรอก แค่มีหนังสติ๊กอันเดียว แต่เธอยืนอยู่ ส่วนฉันนอนแผ่อยู่กับพื้น ตะโกนว่าราชินีไว้ชีวิตด้วย】
【ไม่คิดเลยว่าการยิงหนังสติ๊กจะเท่ขนาดนี้ ฉันดูไปตั้งร้อยล้านรอบแล้ว】
【มีแค่ฉันหรือเปล่าที่คิดว่าพี่ชิงเท่มาก? ถึงจะกลัวจนตัวสั่น แต่ก็ยังปกป้องน้องสาว มีพี่สาวแบบนี้คุ้มแล้ว!】