ลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ใหญ่แทบไม่ต้องรอให้เย่ชูบอกผล ก็เดาคำตอบได้แล้ว
ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้ยินเย่ชิงเล่าว่าเย่ชูเลี้ยงนกแก้ว ซื้อทั้งลูกไก่ ลูกเป็ด ลูกห่าน แถมยังมีไข่ไหมกับน้ำผึ้งอีก
จึงรู้สึกว่าเย่ชูคิดว่าชีวิตชนบทเป็นเรื่องเล่น ๆ คิดอยากทำอะไรก็ทำตามใจ
พ่อของเธอปลูกต้นไม้มาทั้งชีวิต ยังไม่เห็นผลลัพธ์เป็นชิ้นเป็นอัน เธอกลับลงมือทำตั้งหลายอย่าง โลภมากจนทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
พอเลี้ยงจนตายไปบ้าง เธอก็จะรู้เองว่าการเป็นเกษตรกรไม่ใช่เรื่องง่าย
ใครจะคิดว่าวันนี้เย่ชูจะเอาน้ำผึ้งมาฝาก แถมยังเลี้ยงผึ้งได้ผลผลิตจริง ๆ
ทั้งสองเข้าใจทันทีว่าเย่ชูตั้งใจจะอยู่ในหมู่บ้านต่อ
คนเลี้ยงผึ้งมีตั้งหลายคน แต่จะมีสักกี่คนที่เลี้ยงแล้วได้ผลตั้งแต่แรก เด็กคนนี้คงเอาความมุ่งมั่นตอนเรียนหนังสือมาใช้กับการเลี้ยงผึ้ง ถึงได้ผลลัพธ์แบบนี้
“ป้าสะใภ้ น้ำผึ้งพวกนี้มีหลายชนิดนะ สองขวดนี้เป็นน้ำผึ้งดอกไม้รวม ให้ป้ากับลุงใหญ่ ดื่มน้ำผึ้งผสมน้ำอุ่นสักแก้วทุกเช้า ช่วยให้ขับถ่ายคล่องขึ้น”
“น้ำผึ้งจะมีสรรพคุณวิเศษขนาดนั้นได้ยังไงกัน?” ถึงจะพูดอย่างนั้น ลุงใหญ่ก็ยังรับน้ำผึ้งมา
นี่เป็นน้ำใจจากหลานสาว ต่อให้ช่วยเรื่องขับถ่ายไม่ได้ เขาก็รับไว้ด้วยความยินดี จะบอกเย่ชูได้ยังไงว่าตัวเองน้ำตาลในเลือดสูง กินน้ำผึ้งไม่ได้
แบบนั้นคงทำให้เด็กเสียใจแย่
“ส่วนสองขวดนี้เป็นน้ำผึ้งดอกท้อ ขวดหนึ่งให้พี่สะใภ้รอง อีกขวดให้พี่ชิง เอาไปใส่ในชาดอกไม้ได้ ช่วยบำรุงผิว บำรุงปอด และปรับสมดุลร่างกาย”
“แล้วของฉันล่ะ?” พี่สะใภ้รองรับขวดเล็กมาอย่างดีใจ เมื่อก่อนคุณลุงเขยเอาน้ำผึ้งมาให้ทีไรก็เป็นโหลใหญ่ ถึงจะกินด้วยกันได้ก็เถอะ