“ฉันเกิดปีจอ ทำเป็นรูปหมาให้ฉันตัวหนึ่งได้ไหม? เอาเป็นซามอยด์ได้หรือเปล่า?”
“เสี่ยวชู เสี่ยวชู ฉันก็เอาด้วย! ฉันอยากได้กระต่าย!”
“ลูกสาวฉันเกิดปีขาล ทำเสือตัวใหญ่ให้ฉันตัวหนึ่งนะ!”
ทุกคนพากันบอกความต้องการของตัวเอง
“นี่ พวกเธออย่ามัวแต่พูดว่าอยากได้อะไรสิ มาช่วยล้างผักหั่นผักกันหน่อย ไม่มีไส้แล้วจะเอาแต่แป้งกันหรือไง?”
“ก็ไม่แน่นะ ทำออกมาสวยขนาดนี้ ใครจะกล้ากินล่ะ ถ้าไม่เสีย ฉันก็อยากเก็บไว้เป็นของที่ระลึกเหมือนกัน!”
ข่าถังกลอกตาใส่อย่างไม่เกรงใจ ฝันไปเถอะ เธอยังไม่กล้าขออะไรเกินเลยกับเสี่ยวชูขนาดนั้นเลย
แต่พูดถึงเรื่องนี้ ไม่รู้ว่าพวกชาวเน็ตที่เห็นภาพนี้ทางออนไลน์จะเสียดายไหมที่ไม่ได้มา
ขณะที่กำลังปอกหน่อไม้ ข่าถังก็แอบเปิดไคว่โต่วขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่าช่องแสดงความคิดเห็นเดือดพล่านไปนานแล้ว
【งานชุนไถมีสามวันใช่ไหม? ฉันซื้อตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวชู รอฉันพรุ่งนี้เอานานอบที่แม่ทำเองมาให้กินนะ】
【รอก่อน ฉันนัดเพื่อนไว้แล้ว พรุ่งนี้ 6 โมง เสี่ยวชู ฉันจะไปช่วยให้อาหารไก่!】
【ถึงไม่ได้ไปบ้านสตรีมเมอร์ งานชุนไถก็น่าสนุกมากเหมือนกัน】
【บ้านเสี่ยวชูมีชามกับตะเกียบไม่พอ เสี่ยวชู พรุ่งนี้ฉันเอาไปให้เพิ่มนะ!】
ข่าถังกลืนน้ำลาย ไม่ใช่สิ ที่แท้วันนี้คนมาน้อย เพราะพวกเขายังไม่แน่ใจว่าสถานการณ์เป็นยังไง เลยแวะมาสำรวจดูก่อนสินะ
พอรู้ว่ามันสนุกจริง ๆ ก็จะมากันหมดเลย เธอควรเตือนเย่ชูดีไหมนะ?
ข่าถังเหลือบมองเย่ชูที่มือไวเสียจนแทบเห็นเป็นเงา ช่างเถอะ อย่าเพิ่งไปรบกวนเสี่ยวชูดีกว่า ไม่งั้นคนที่ขอทำเสือคงกระโดดขึ้นมาต่อยเธอแน่
พอมองจำนวนคนในห้องไลฟ์อีกที
ข่าถังเบิกตากว้าง คนดูเกิน 100,000 คน! คนเยอะขนาดนี้ แล้วตอนนี้คนชอบดูกันอะไรกันแน่?
ทั้งที่ไม่มีใครไลฟ์อยู่แท้ ๆ กลับมีคนออนไลน์พร้อมกันถึงแสนคน แถมตัวเลขที่แสดงอาจเป็นแค่เพดานสูงสุดด้วยซ้ำ ว่าจริง ๆ มีคนดูอยู่เท่าไร ข่าถังไม่กล้าเดาเลย