เห็นแม่ไก่ตัวหนึ่งวิ่งพรวดออกมาจากเล้า ตามมาด้วยลูกเจี๊ยบเป็นฝูง
ต้าอ๋งถอยไปก้าวหนึ่ง ส่งสัญญาณให้แม่ไก่กิน แม่ไก่จิกหัวโนเต็มไปหมดลงไปคำเดียว แล้วเหลืออีกสองตัวให้ลูกเจี๊ยบ
แต่ลูกเจี๊ยบยังตัวเล็กเกินไป หนอนปากห่านกับคุณชายขี้นกจึงถูกลูกเจี๊ยบรุมฉีกเป็นชิ้น ๆ ด้วยแรงทั้งหมดที่มี
【โอ๊ย ฉันนี่นะ จู่ ๆ ก็ไม่โกรธโจรโง่สามคนนั้นแล้ว ถ้าต้องตายแบบนี้ ฉันยังแอบสงสารนิด ๆ ด้วยซ้ำ】
【โหดร้ายเกินไปแล้ว เลือดสาดสุด ๆ แต่ฉันชอบมาก เสี่ยวชู ต่อไปถ้ามีพวกเกรียนโผล่มา ก็เขียนชื่อพวกมันลงบนตัวแมลงเลย ฉันชอบดูพวกมันสั่นงันงกตอนโดนกิน】
【เดี๋ยวนะ ยุคนี้ไก่กลายเป็นสัตว์วิเศษกันหมดแล้วเหรอ? ฉันขอรับอาหารหมานี่ไว้เอง พวกเธอตามสบายเลย】
【รักเมียรักลูกไม่แบ่งแยกสายพันธุ์ เห็นไหม พวกที่รักเมียหน้าตาดีทั้งนั้น】
【อ๊าก ฉันชอบไก่ตัวผู้ตัวนี้มาก ความหล่อเป็นความรู้สึกอย่างหนึ่ง และมันก็ทำฉันหล่อกระแทกหน้าเข้าเต็ม ๆ】
เย่ชูเองก็แปลกใจอยู่บ้าง ต้าอ๋งมีเมียตั้งเยอะ แต่กลับเรียกตัวนี้มา หรือเพราะเหนื่อยกับการฟักไข่กันนะ?
วินาทีถัดมา ก็มีคนช่วยถามข้อสงสัยแทนเย่ชู 【เสี่ยวชู ๆ ฉันดูไลฟ์ของเป่าฉี เห็นบ้านเธอมีไก่เยอะมาก ทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก เป็ดกับห่านก็เยอะเหมือนกัน ทำไมถึงมีเยอะขนาดนั้น? เธอจะทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์เหรอ?】
“เปล่า แค่จู่ ๆ ก็อยากกิน พวกเธอเชื่อไหมล่ะ?”
เย่ชูหันกล้องไปทางป่า แล้วพบว่ามีสัตว์ปีกเลี้ยงไว้เต็มไปหมด ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ ห่านแต่ละตัวเห็นได้ชัดว่าตัวใหญ่เป็นพิเศษ
“ตอนแรกเห็นแม่ไก่ตัวหนึ่งกำลังกกไข่ เลยคิดว่าจะฟักไก่ เป็ด ห่านออกมาเลี้ยง แต่ตั้งแต่ฟักไข่จนโตพอกินได้ต้องใช้เวลานานเกินไป ฉันเลยขี้เกียจ แล้วก็ซื้อสัตว์ปีกที่โตมาบ้างแล้วมาเพิ่ม แบบนี้อีกสองสามเดือนก็กินได้ ตอนนี้เลี้ยงมาเกือบเดือนแล้ว เดือนหน้าฉันก็จะมีไก่ เป็ด ห่านกินแล้ว”