เย่ชูโบกมือให้ห้องไลฟ์ «ฮัลโหล ๆ ทุกคนอยู่กันไหม?»
ศูนย์แคลอรี: 【อยู่จ้าอยู่จ้า ลูกสาวสวยมาก!】
โมโม: 【อยู่】
【อยู่จ้า สตรีมเมอร์ พวกเราเดินทางมาหมู่บ้านของเธอแล้วนะ แต่โรงแรมในอำเภอของเธอไม่มีห้องว่างเลย ตอนนี้กำลังดูอยู่ว่าอำเภอใกล้ ๆ มีที่พักไหม】
【เฮ้ เธอสู้ฉันไม่ได้หรอก ฉลาดไม่เท่าฉัน คืนนี้ฉันกะว่าจะหาที่จอดรถใกล้หมู่บ้าน แล้วนอนค้างในรถพอขัดตาทัพ พรุ่งนี้เช้าจะพยายามไปถึงบ้านเสี่ยวชูเป็นคนแรก】
อันหรานอู๋หยาง: 【เสี่ยวชู ถ้าอารมณ์ไม่ดี ปิดไลฟ์ก่อนได้นะ ไม่ต้องฝืนปลอบพวกเรา!】
เย่ชูก้มลงก็เห็นคอมเมนต์นั้น คิ้วขมวดเล็กน้อย «คุณอันหรานอู๋หยางคนนี้ สวัสดีค่ะ เหมือนจะเพิ่งเข้ามาในไลฟ์ของฉันครั้งแรก หรือพูดให้ถูกคือเพิ่งคอมเมนต์ครั้งแรก ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ฉันไม่เป็นไร!»
เย่ชูบังเอิญอ่านแยกคำว่าอันหรานอู๋หยางพอดี เถาจิ่งจวินรีบเงยหน้ามองพี่ชายทันที นี่คงไม่ใช่พี่เขาหรอกนะ
แต่กลับพบว่าจูเก๋ออู๋หยางออกไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ อาจเป็นตอนที่เขากำลังประชุมกับข่าถังและคนอื่น ๆ อย่างจริงจังเมื่อครู่
พอนึกถึงที่พี่ชายถามลิงก์ห้องไลฟ์จากเขา แต่ครั้งนี้ไม่ได้เข้ามาผ่านการแชร์ลิงก์ พี่ชายก็คงเข้าห้องไลฟ์เร็วขนาดนี้ไม่ได้ แถมยังใช้ชื่อจริงมาห่วงเย่ชูอีก
เพราะงั้นต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ ๆ ไม่ใช่พี่ชายของเขาเด็ดขาด
แต่สตรีมเมอร์เสี่ยวชูรู้ได้ยังไงว่าคนนี้เพิ่งเข้ามาครั้งแรกและเพิ่งพูดเป็นครั้งแรก เก่งเว่อร์!
จูเก๋ออู๋หยางได้ยินเย่ชูอ่านชื่อของเขา หูพลันแดงขึ้นมา นี่เป็นบัญชีไคว่โต่วที่เขาเพิ่งสมัครด้วยเบอร์ส่วนตัว ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไร เลยตั้งชื่อตามที่นึกได้ในตอนนั้น