น่าเสียดายที่เย่ชูมองไม่เห็นข้อความของทุกคนในห้องไลฟ์
ตำรวจและเจ้าหน้าที่ดับเพลิงมาถึงอย่างรวดเร็ว พอชาวบ้านได้ยินเสียงเอะอะและรู้สึกว่ามีเรื่องผิดปกติ ก็รีบแจ้งตำรวจทันที
เมื่อได้ฟังชาวบ้านเล่าถึงปัญหากันอย่างอื้ออึง ตำรวจก็พาตัวทั้งสามคนไปทันที ส่วนเย่ชิงก็ไปให้ปากคำด้วย
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงรู้ว่ามีผึ้ง จึงสวมชุดป้องกันมาครบครัน พอมาถึงแล้วพบว่าปัญหาได้รับการแก้ไขเรียบร้อย ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
พวกเขาเองก็กลัวผึ้งเหมือนกัน ถ้าพลาดโดนต่อยขึ้นมาก็แย่ ถึงจะไม่โดนต่อย แต่ถ้าเผลอทำผึ้งของคนเลี้ยงตาย แล้วเจอเจ้าของที่ไม่ยอมฟังเหตุผล คงได้วุ่นวายกันอีกพักใหญ่
การออกปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้แหละสบายใจที่สุด
คนที่ตั้งใจจะขายของกับออกมาเดินเล่นทยอยแยกย้ายกันไปไม่น้อย หลังตำรวจพาตัวคนก่อเรื่องไป ยังเหลืออีกไม่กี่คนแอบมองเข้ามาในบ้านอย่างระมัดระวัง บางคนถือโทรศัพท์ถ่ายวิดีโอหรือไลฟ์สดอยู่
เย่ชูถอนหายใจเบา ๆ แล้วช่วยคนในตระกูลเย่เก็บกวาดลานบ้านที่เละเทะ
เธอมองนกแก้วกับห่านที่แอบมองเธออย่างระมัดระวัง ทั้งบนต้นไม้และใต้ต้นไม้
“สรุปวันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ มีใครเล่าให้ฉันฟังได้ไหม ทำไมถึงมีคนบุกเข้ามาในบ้าน แล้วพวกเธอไม่รีบบอกฉัน แต่กลับอาละวาดกันล่ะ?”
หยวนเป่ากับโต้วโต้วตื่นตัวขึ้นมาทันที บินมาอยู่ตรงหน้าเย่ชูแล้วเริ่มแสดงคู่หูพูดคุยฉับไว
“สามคนนั้นปีนกำแพงเข้ามา”
“ตอนแรกพวกเขาแค่ถ่ายรูป พวกเราเลยไม่ได้สนใจ ช่วงนี้มีคนมาถ่ายรูปตรงหน้าบ้านเยอะมาก”
“วันนี้เสี่ยวชูอารมณ์ไม่ดี พวกเราคิดว่าถ่ายเสร็จแล้วพวกเขาก็คงกลับ เลยไม่อยากรบกวนเธอ!”
“แต่พวกเขากลับไปจับไข่!” พอหยวนเป่าพูดถึงเรื่องนี้ก็โมโหขึ้นมา ถึงพวกมันจะเป็นสัตว์ปีก และใคร ๆ ก็บอกว่าสัตว์ปีกแยกไข่ของตัวเองไม่ออกก็ตาม