เย่ชูจุดไฟเตาเล็กอีกเตา พลางนึกได้ว่าไป๋เปี้ยนคาคายังรอคำตอบจากเธออยู่
“คาคา ถ้าต้องการไข่ไก่คงต้องรอสักหน่อยนะ ต้องรอให้แม่ไก่ออกไข่ครบก่อน ฉันถึงจะบอกจำนวนได้”
“ส่วนไข่ห่านคงรับปากไม่ได้ บ้านเรามีห่านที่ออกไข่แค่ตัวเดียว ปริมาณไข่ไม่มากจริง ๆ! เธอลองถามคนอื่นดูได้ไหม เผื่อมีไข่ห่านเลี้ยงเอง”
ไป๋เปี้ยนคาคา，【คิดว่าฉันไม่เคยให้แม่ซื้อหรือไง? แม่ของพี่สะใภ้ฉันเลี้ยงห่านตั้ง 10 ตัวด้วยตัวเอง ไข่ที่อุตส่าห์หอบกลับมาให้ เธอยังบอกว่าคาว ไม่ยอมกิน จะกินแต่ของเสี่ยวชูเท่านั้น ยังไงเสี่ยวชูมีเท่าไรก็ให้ฉันเท่านั้น ส่วนไข่ห่านบ้านเธอ ฉันเหมาหมดแน่นอน เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา จะอดใครก็ได้ แต่หลานสาวฉันอดไม่ได้】
ไป๋เปี้ยนคาคา，【สาว ๆ ทุกคน เข้าใจฉันหน่อยนะ อย่าแย่งกันเลย พวกเรารอเสี่ยวชูขยายการเลี้ยง ค่อย ๆ ทำให้ใหญ่โตขึ้นก็พอ ว่าแต่เสี่ยวชู เธอมีภูเขาลูกหนึ่งไม่ใช่เหรอ?】
ศูนย์แคลอรี，【วางใจได้ โดยหลักการแล้วฉันไม่แย่งเธอหรอก】
แต่ห้องไลฟ์มีคนดูออนไลน์หลักพันอยู่บ่อย ๆ จะให้รับประกันได้ยังไงว่าจะไม่มีใครยึดหลักการ หรือบ้านอื่นอาจมีคนท้องที่แพ้ท้องอยู่เหมือนกันก็ได้
กินไข่ยังดีต่อสุขภาพกว่าดื่มน้ำอัดลมใช่ไหมล่ะ
“บนภูเขาเลี้ยงสัตว์จำนวนมากไม่ได้หรอก เดี๋ยวระบบนิเวศเสีย ไก่กับเป็ดเยอะเกินไปกลิ่นก็ไม่ดีด้วย ต่อไปฉันจะเพิ่มจำนวนขึ้นอีกนิดหน่อย แต่ไม่เลี้ยงเยอะจนเกินไปนะ”
ทุกคนบอกว่าเข้าใจ อย่างไรเย่ชูก็เคยพูดว่าอยากทำฟาร์มเชิงนิเวศ ถ้าไก่เป็ดเยอะ กลิ่นก็ฉุน ใครจะอยากมาเที่ยวกัน
วันนี้ชาวเน็ตที่แวะมาดูมีประสบการณ์กันไม่น้อย ไม่นานก็ช่วยเย่ชูทำงานบ้านจนเสร็จ