เมื่อกลิ่นหอมของอาหารเย็นลอยมาจากห้องครัว กู้เซิงและกู้ลั่วก็ก้าวเข้าประตูบ้านพอดี
เมื่อเข้าไปในห้องอาหาร มารดากู้กำลังจัดช้อนตะเกียบอยู่ พอเงยหน้าขึ้นเห็นกู้ลั่วก็หัวเราะออกมา
"โอ้ย นี่คือเทพธิดาบนสวรรค์ลงมายังบ้านเราหรือ?"
กู้ลั่วยืนอย่างเก้ๆ กังๆ ใต้แสงไฟ กำชายชุดใหม่ไว้ มุมหูแดงก่ำ
มารดากู้พิจารณานางอย่างละเอียดแล้วตาเป็นประกาย
"ชุดนี้สวยมาก! สีขาวนวลๆ ทำให้ผิวเจ้าขาวขึ้นมาก ใบคอปกปักดอกไม้ก็ดูประณีตดี"
นางวางช้อนตะเกียบลงแล้วเดินเข้ามา วนรอบตัวกู้ลั่วหนึ่งรอบ ยิ่งมองยิ่งพอใจ
"เสินเอ๋อร์เป็นคนเลือกให้เจ้าใช่ไหม?"
กู้ลั่วพยักหน้าอย่างแรง เสียงเต็มไปด้วยความดีใจที่ปิดไม่มิด
"อื้ม พี่ชายเป็นคนเลือก ทุกชิ้นล้วนเป็นพี่ชายเลือก"
มารดากู้หันไปมองกู้เซิงซึ่งนั่งลงแล้ว ยิ้มพลางหยอกเย้า
"เสินเอ๋อร์มีสายตาดีไม่เบานะ เลือกเสื้อผ้าเก่งกว่าข้าเสียอีก"
กู้เซิงกำลังคีบผักเข้าปาก พอได้ยินก็สีหน้าไม่เปลี่ยน:"ก็แค่พอใช้ได้ หยิบอะไรมาก็ได้"
บิดากู้ถือแก้วเหล้านั่งอยู่หัวโต๊ะ พอได้ยินก็วางแก้วลง เอ่ยช้าๆ:
"หยิบอะไรมาก็ได้? เสื้อผ้าตัวอื่นๆ ส่งมาหมดแล้ว ข้าเห็นสีทั้งหมดล้วนเลือกให้ลั่วหนูน้อยทั้งนั้น เลือกแต่สีที่มงคลกับนาง ยังจะเรียกว่า 'หยิบอะไรมาก็ได้' อีก"
"มีเวลาก็เลือกให้พ่อข้าบ้างสิ"
ตะเกียบของกู้เซิงหยุดชะงัก
บิดากู้เสริมอีกประโยค:"เห็นน้องสาวแต่งตัวน่ารักขนาดนี้ คงถูกใจจนเก็บไว้ไม่อยู่แล้วใช่ไหม?"