"เจ้าหาที่ตาย!"
ทั้งสี่คนตั้งสติได้ หนึ่งในนั้นผมปลิวสะบัดด้วยความโกรธ กฎวิถีและอิทธิฤทธิ์รวมกันเป็นภาพเงาต้นไม้โบราณสูงพันจั้งเบื้องหลัง
เมื่อยุทธภัณฑ์ต้นไม้ล้ำค่าต้นหนึ่งหลอมรวมเข้าไป ต้นไม้โบราณกลายเป็นจริง พุ่งสูงขึ้นถึงหมื่นจั้ง ใบไม้ดั่งคมมีด
"สังหาร!"
ผู้แข็งแกร่งผู้นั้นคำราม ใบไม้นับไม่ถ้วนแปรเปลี่ยนเป็นแม่น้ำกระบี่ฉีกเข้าหาเฉินเป่ยในพริบตา
เฉินเป่ยเปิดตาสวรรค์ ก็เห็นว่าใต้ปราณแท้ที่หลั่งไหลไม่ขาดของผู้แข็งแกร่งต้นไม้ล้ำค่านี้ จุดบกพร่องในกฎวิถีของเขากลับลดลงไม่หยุด
หลังจากหลอมรวมยุทธภัณฑ์แล้ว มรรคาของเขาแทบไม่มีช่องโหว่ให้โจมตี
เห็นแม่น้ำกระบี่ซัดคลื่นจะมาถึงในชั่วพริบตา เฉินเป่ยยกมือขึ้น เมฆดำพวยพุ่ง มังกรสายฟ้าสีดำปะทะกับแม่น้ำกระบี่นั้น
"ตูม... ตูมตูมตูม..."
เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
มังกรสายฟ้าสีดำสลายตัวไม่หยุด ชั่วครู่ก็เหลือเพียงครึ่งร่าง
ฝั่งแม่น้ำกระบี่ ภายใต้การผันแปรของกฎวิถีและยุทธภัณฑ์ ดับแล้วเกิดใหม่ ท่าทียิ่งดุดันขึ้นเรื่อยๆ!
"ศิษย์น้องระวัง!"
"ศิษย์น้องรีบถอย!"
ผู้คนในสำนักศึกษาเห็นภาพนี้ ต่างสีหน้าเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว
ผู้แข็งแกร่งต้นไม้ล้ำค่านี้เก่งกาจกว่าผู้แข็งแกร่งแห่งภูเขายกคนก่อนนัก มียุทธภัณฑ์ช่วยอีก ก็แทบจะไร้ผู้ใดต้านทาน!
เฉินเป่ยสีหน้าเคร่งขรึม รู้สึกได้ถึงช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่าย!
หากโจมตีโดยไม่รู้ตัว เขาอาจได้เปรียบ!
แต่เมื่ออีกฝ่ายออกแรงเต็มที่ เขากลับรู้สึกกดดันเพิ่มขึ้นทันที!
"จงแตกไป!"
เห็นภาพอิทธิฤทธิ์ของตนกำลังจะถูกทำลาย เฉินเป่ยชกหมัดออกไป พลังนิโรธมลายหลอมรวมกับอิทธิฤทธิ์สายฟ้า จนห้วงว่างระเบิดออก!