"ครืน..."
เฉินเป่ยผู้ใช้ธรรมสวรรค์สะท้อนดั่งยุทธภัณฑ์ชิ้นหนึ่ง ชกหนึ่งหมัดออกไป กฎวิถีนับสิบปรากฏขึ้น ทุบกองทัพวิญญาณอมตะนับไม่ถ้วนให้แตกกระจัดกระจายในพริบตา!
เขาพินิจพิเคราะห์ความรู้สึกจากการปะทะครั้งนี้ อย่างที่อาจารย์ว่าไว้จริง ๆ ตาปัญญามองโลก ทะลุหมอกเมฆเห็นฟ้าใส
กฎวิถีของคนเหล่านี้มิได้ไร้ที่ติ เพียงแต่พลังบำเพ็ญอันแกร่งกล้ากับยุทธภัณฑ์กลบเกลื่อนทุกสิ่ง ด้วยกำลังของตนเองยากจะมองเห็นเท่านั้น
แต่บัดนี้ตาสวรรค์ของเขาเปิดแล้ว ภายในกายมีรอยจักรพรรดิพลิ้วไหว พินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด ยังพอพบช่องโหว่ประปรายได้!
เช่นครานี้...
สายตาเฉินเป่ยจับจ้องเบื้องหน้า!
วิญญาณอมตะที่แตก disperse ณ ที่นั้นฟื้นคืนอีกครั้ง ภายใต้พลังกฎวิถีอันแกร่งกล้า วิญญาณอมตะดับแล้วเกิดใหม่ไม่สิ้นสุด กฎวิถีของอีกฝ่ายไม่พินาศ อิทธิฤทธิ์ไม่แตกสลาย กองทัพวิญญาณอมตะก็ไม่รู้จักหมดสิ้น
น่าเสียดาย เฉินเป่ยไม่เปิดโอกาสให้กองทัพวิญญาณอมตะฟื้นคืนแม้แต่น้อย ชกหนึ่งหมัดออกไป พลังอันบ้าคลั่งระเบิดปราณแท้อันมหึมาที่ปกคลุมกฎวิถี ทะลวงเข้าสู่ช่องโหว่ของกฎวิถีวิญญาณอมตะนั้น
"ครืน ๆ ๆ..."
เสียงระเบิดกัมปนาทกึกก้องดังมา กฎวิถีของผู้แข็งแกร่งวิญญาณอมตะนั้นแหลกสลายในพริบตา ยันต์วิญญาณอมตะปริแตกเป็นรอยร้าวนับไม่ถ้วน
"เป็นไปได้อย่างไร?"
ผู้แข็งแกร่งวิญญาณอมตะนั้นสีหน้าเปลี่ยนไปมาก ตกตะลึงพร้อมกับ พ่นเลือดออกมาคำหนึ่ง ถูกกฎวิถีต่อต้านอย่างสาหัส!
ฉวยโอกาสนี้ เฉินเป่ยพุ่งทะยานขึ้นฟ้า พลังร้อยขั้นอันแกร่งกล้าทลายการปิดล้อมเสาแสงสุริยะ มาถึงหน้ายันต์นั้นก็ชกหนึ่งหมัด
"ครืน..."
ยันต์ที่ใกล้จะแตกสลายอยู่แล้วระเบิดออกกลางอากาศ เหลือเพียงหยกวิญญาณอมตะชิ้นหนึ่งปลิวออกมา เป็นยุทธภัณฑ์ของผู้แข็งแกร่งวิญญาณอมตะนั้น!