ความสิ้นหวัง ความหวาดกลัว และความรู้สึกด้านลบสารพัดประการแล่นเข้ามาในใจทันที
ยามนั้น หญิงงามสองคนระดับหยั่งธรรมไม่มีแม้แต่ใจจะคิดต่อต้าน
ปรากฏการณ์ประหลาดบนฟ้าที่ทั้งสองก่อไว้มลายหายไป พร้อมกับฝ่ามือยักษ์ที่ร่วงลงมา แผ่นดินฟ้ามลายสิ้น ทุกสิ่งกลายเป็นความมืดมิดนิรันดร์
เมื่อฝ่ามือยักษ์หายไป ทั่วทั้งฟ้าดินก็ไม่พบแม้แต่รอยเลือดสักหยด
ภายใต้นิโรธมลาย ไม่มีแม้ร่องรอยหลงเหลือ!
"จัดการเรียบร้อย!"
มุมปากของโจวไห่ยกขึ้นเล็กน้อย หลังจากกำจัดผู้หญิงทั้งสองคนลงได้อย่างสิ้นเชิง เขาก็ขยับกายวูบหนึ่ง ปรากฏตัวตรงหน้าของมู่หรงเซียวและตู้ไห่ในพริบตา
บนศาลาดูดาว อูวันลี่ตอบสนองได้เป็นคนแรก คิดจะคว้าตัวมู่หรงเซียวและตู้ไห่ไว้
แต่เสียดายที่เขายังช้าไปหนึ่งก้าว เพิ่งจะลุกขึ้นยืน ก็เห็นโจวไห่ แล้วก็หยุดชะงัก!
"เจ้า..."
อูวันลี่ตะลึงงัน จนถึงตอนนี้เขาก็ยังมองไม่เห็นระดับพลังของชายหนุ่มคนนี้ชัดเจน
จากพลังที่อีกฝ่ายเผยออกมาเมื่อครู่ อย่างมากก็แค่ระดับหยั่งธรรมขั้นสูงสุดเท่านั้น
แต่พลังในการต่อสู้ของเจ้าหมอนี้เกินระดับหยั่งธรรมไปไกล ถึงขั้นอาจเหนือขั้นผสานหนึ่งด้วยซ้ำ มิเช่นนั้นเขาคงไม่สามารถฉีกกำแพงมิติออกได้!
นี่มันปิศาจชนิดใดกัน ถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?
มู่หรงเซียวและตู้ไห่ก็มองโจวไห่อย่างตะลึงงัน หายใจติดขัดขึ้นมา
ไม่ถึงยี่สิบลมหายใจ ฆ่าเซียนระดับหยั่งธรรมเก้าคนต่อหน้า
นี่มันยังเป็นคนอยู่อีกหรือ?
รู้ไว้ด้วยว่า เจ้าหมอนี่ยังขาดอีกสองเดือนจะครบยี่สิบปี!