"ไอ้เทวัญหานไห่ เจ้านี่มันคนที่พาความหายนะมาสู่ผู้อื่น ไพ่ตายเอาชีวิตรอดทั้งเก้าใบของข้า เจ้ากลับทำลายมันหมดเลยงั้นหรือ?"
ดวงตาของโจวไห่แดงก่ำในทันที
การต่อสู้ครั้งนี้ไม่เพียงทำลายอาวุธศักดิ์สิทธิ์สูงสุดทั้งหมดของเขา แม้แต่อาวุธจักรพรรดิก็ไม่มีชิ้นใดสมบูรณ์ นี่มันขาดทุนย่อยยับจริง ๆ!
"มู่หรงเซียว ข้าจะไม่มีวันละเว้นเจ้า!"
ทันใดนั้น เสียงของเทวัญหานไห่ก็ดังขึ้น ทำให้โจวไห่ตกใจจนขาอ่อน แทบจะทรุดลงไปกับพื้น
"ให้ตายเถอะ เจ้าอยู่ที่ไหน?"
โจวไห่เหลียวมองไปรอบ ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
"พรืดดด..."
เขาควักมือไปมาก็ได้อาวุธวิเศษระดับเซิ่งขึ้นไปนับร้อยชิ้นปรากฏขึ้น เตรียมพร้อมรับมือ
"เจ้าบัดซบ! เจ้าขโมยสมบัติของจักรพรรดิมหาราชมามากมายแค่ไหนกันแน่ ถึงมีของวิเศษมากมายขนาดนี้?"
เสียงของเทวัญหานไห่ดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งโกรธแค้นและจนปัญญา!
เขาพบว่าแม้แต่ทรัพย์สมบัติที่สะสมมาของตัวเองยังเทียบโจวไห่ไม่ได้เลย น่าหงุดหงิดจริง ๆ
"หืม?"
"อะไรกัน เจ้าถูกสังหารและผนึกไว้อย่างนั้นหรือ?"
โจวไห่ชะงักไป พบว่าเสียงของเทวัญหานไห่นั้น แท้จริงแล้วดังออกมาจากอาวุธจักรพรรดิทั้งเก้าชิ้น
"ฮึ!"
เทวัญหานไห่ส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา เต็มไปด้วยความไม่พอใจและโกรธแค้นอย่างรุนแรง
ตามหลักแล้วด้วยพลังของเขา ต่อให้ฟันตัวเองให้อ่อนแอลงหนึ่งระดับ ก็ยังไม่มีใครเอาชนะได้
แม้แต่จักรพรรดิสุดยอดหนึ่งคนบวกอาวุธจักรพรรดิเก้าชิ้นก็ไม่สามารถทำได้
แต่ในช่วงเวลาสำคัญ อาวุธจักรพรรดิทั้งเก้าชิ้นกลับกลายพันธุ์ ซ่อนแผนสังหารของจักรพรรดิมหาราชทั้งเก้าองค์ในอดีตเอาไว้ ตัดร่างเขาออกเป็นเก้าส่วน