"ครืน..."
ภายในระยะหลายหมื่นล้านปีแสง ดวงดาวทั่วสรวงสวรรค์กลายเป็นเม็ดทรายไหลมารวมกัน กลายเป็นฝ่ามือมหึมาบดบังฟ้าดิน พุ่งเข้าหาโจวไห่อย่างล้นหลาม
"บัดซบเอ๊ย!"
"ข้ายังไม่เคยเคารพท่านพ่อขนาดนี้มาก่อน เจ้าถือว่าความเคารพของข้าเป็นอะไรกัน!"
โจวไห่ตะลึง!
ว่ากันว่าไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ควรทำร้ายคนที่ยิ้มแย้ม ไอ้คนไร้มารยาทแบบนี้ทำให้เขาโกรธจนด่าออกมาเป็นพักๆ!
"เจ้าหนอยังไม่รู้จักที่ตาย!"
จักรพรรดิหานไห่สายตาเยียบเย็น ฝ่ามือใหญ่กดลงมาทันที
"วี่ง..."
อาวุธจักรพรรดิแปดชิ้นรอบตัวโจวไห่ขยับพร้อมกัน กฎแห่งสรวงสวรรค์รวมตัว ปะทะกับฝ่ามือใหญ่นั้นทันที
"ครืน ครืน ครืน..."
สรวงสวรรค์สั่นสะเทือน เนื้อที่ว่างจักรวาลบิดเบี้ยว การต่อสู้ราวกับจะทำลายทั้งจักรวาล
ภายใต้การปกป้องของอาวุธจักรพรรดิแปดชิ้น แม้ต้องเผชิญกับจักรพรรดิ โจวไห่ก็ไม่ถูกกดดันจากบารมีของเขา
แต่เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น บารมีจักรพรรดิแผ่กระจาย เพียงแค่รั่วไหลออกมาเล็กน้อย เขาก็รู้สึกฟ้าถล่มดินทลาย จักรวาลพลิกคว่ำ
แรงกดดันมหาศาลทำให้ร่างกายเขาบิดเบี้ยว กระดูกแตกหักไม่หยุด พร้อมจะสลายหายไปตลอดกาลได้ทุกเมื่อ
ผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิไม่จำเป็นต้องลงมือกับเขา เพียงแค่สายตาข้างเดียว ลมหายใจเพียงเส้นเดียวก็สามารถทำให้เขาตายโดยไม่มีที่ฝังศพได้
"บัดซบ ค่ายกลส่งตัวพังๆนี่ ส่งข้ามาถึงรังของจักรพรรดิบ้าๆนี่ ตั้งใจจะเอาชีวิตข้าให้ตายเลยใช่ไหม!"
โจวไห่ด่าในใจ อาวุธจักรพรรดิใช้ไปแล้ว เขารีบหยิบอาวุธศักดิ์สิทธิ์สูงสุดกว่าสิบชิ้นออกมาขวางบารมีจักรพรรดิ
แต่ถึงแม้จะเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของจักรพรรดิก็ไม่อาจต้านทานบารมีจักรพรรดิที่รั่วไหลออกมาได้ ร่างกายของโจวไห่ทรุดลงเรื่อยๆ พลังอันบ้าคลั่งพร้อมจะคร่าชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ