“ฮืม...”
แสงเขียวสั่นไหว ยันต์ประจำชีวิตในตันเถียนของโจวไห่กลายเป็นชายชุดเขียว สวมหมวกเขียว ใบหน้าคล้ายกับเขาเปี๊ยบ แต่ผิวหนังกลับเป็นสีเขียวทั้งตัว
“บัดซบ! เกิดอะไรขึ้น? ยันต์นี้ไม่เขียวแล้วจะไม่สบายใจรึไง?”
โจวไห่ที่กำลังดีใจว่าตนมีวิชาสูงส่ง ยันต์สามารถเปลี่ยนแปลงได้สารพัด กลับต้องตะลึงอีกครั้ง
เขาชอบความมีสุขภาพดี แต่สีแห่งสุขภาพนี้มาอยู่บนตัวเขาเอง ก็ทำให้อึดอัดอยู่ไม่น้อย!
แต่เมื่อเขาพยายามแปลงร่างอีกครั้ง ก็พบว่าสีเขียวนี้มิอาจขจัดออกไปได้เลย
“ช่างเถอะ ไม่เป็นเต่าเขียวก็เป็นตัวเองเขียว ดูท่ายันต์นี้คงมิอาจพบผู้คนได้ชั่วคราว!”
โจวไห่จนใจ เขารู้ว่าตนบำเพ็ญยังไม่ลึกซึ้ง การทำให้ยันต์แปรเปลี่ยนได้สารพัดก็เก่งกาจมากแล้ว ยังไม่สามารถทำให้ยันต์ซ่อนลักษณะเฉพาะของตนได้!
เพราะเผ่าปีศาจต้องการบรรลุการแปรเปลี่ยนขั้นสูงสุด ยังต้องมีพลังเซียน ยามยังมิได้เป็นเซียน เขาจึงต้องซ่อนสีแห่งสุขภาพในยันต์ชีวิตนี้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง!
และในขณะที่โจวไห่และฉินอี้เหยาได้รับวิชาจักรพรรดิและยันต์ชีวิต ตำหนักยุทธศาสตร์อีกฝั่งหนึ่งก็เกิดการแปรเปลี่ยนขึ้นเช่นกัน
เบื้องหลังตำหนักยุทธศาสตร์มีมิติอันพิศวงแห่งหนึ่ง เรียกว่ามิติลับการศึก
ในมิติลับทุกวันจะถือกำเนิดสิ่งมีชีวิตขั้นสวรรค์นับไม่ถ้วน สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ฆ่าฟันกันไม่หยุด เกิดชั่วอายุแล้วตายชั่วอายุ ราวกับว่าพวกมันถือกำเนิดมาเพื่อการศึกโดยเฉพาะ
ศิษย์สำนักเพื่อฝึกฝนจิตใจแห่งการศึก มักใช้คะแนนผลงานเข้าไปร่วมศึกในนั้น หมื่นปีมาแล้วมิเคยเปลี่ยนแปลง
แต่เพียงชั่วขณะที่ฉินอี้เหยาได้รับมรดกจากแผ่นหยกเจียระไน ภายในมิติลับก็ส่งเสียงฟ้าร้องก้องกังวาน