ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของหลินหว่านเอ๋อร์และพวก โจวไห่พาฉินอี้เหยาไปปรากฏตัวขวางหน้าพวกเขาไว้ในพริบตา
เพียงนิ้วชี้ของโจวไห่ชี้ไป แสงดำวูบหนึ่งก็พุ่งเข้าไปในร่างของหมาป่าปีศาจสามหัวที่ลากรถอยู่ทันที
"หอน..."
ดวงตาของหมาป่าปีศาจสามหัวเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เงยหน้าขึ้นส่งเสียงหอน แต่กลับฟังดูเหมือนเสียงครวญครางมากกว่า
ชั่วขณะต่อมา ร่างของมันเริ่มแตกสลาย ราวกับกระดาษที่กำลังลุกไหม้ ค่อยๆ กลายเป็นเถ้าธุลี สลายหายไป
"อ๊า..."
เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้น เมื่อสูญเสียสัตว์อสูรที่ลากรถ แม้บนคานประดับนั้นจะมีค่ายกล แต่ก็ไม่อาจเหาะเหินหนีไปได้ จึงกระแทกลงสู่พื้นดินทันที
ภายในรถ หลินหว่านเอ๋อร์และพวกกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก คิดจะบินหนีออกจากคานประดับ ทะยานขึ้นสู่เบื้องสูงเพื่อหลบหนีต่อไป
แต่ในขณะนั้นเอง โจวไห่ก้าวเท้าออกมา พลังบำเพ็ญอันลึกซึ้งดั่งห้วงสมุทรพลุ่งพล่าน ก่อเกิดเป็นอำนาจกดดันอันแข็งแกร่งในพริบตา
เพียงชั่วขณะ แม้แต่ฟ้าดินในอาณาบริเวณนี้ก็ดูจะบิดเบี้ยวไป
หลินหว่านเอ๋อร์และพวกที่อยู่ในอาณาบริเวณนี้ ร่างกายไม่สามารถควบคุมได้เลย
พวกนางแม้แต่จะรวบรวมพลังบำเพ็ญภายในร่างกายก็ทำไม่ได้ ถูกแรงเหวี่ยงกระแทกลงสู่พื้นพร้อมกับคานประดับ
แต่นกวิญญาณของหลินหว่านเอ๋อร์ที่ชื่อคุยหมู่เตียว กางปีกออกอย่างยากลำบากคิดจะหลบหนีไป
"ฮึ่ม..."
แต่โจวไห่ส่งเสียงเย็นชา ก้าวเท้าออกไปอีกก้าว
"ครืน..."
ชั่วขณะนั้น ฟ้าดินในอาณาบริเวณนี้ราวกับถล่มทลาย แรงกดดันมหาศาล ดั่งขุนเขาพลิกคว่ำ
คุยหมู่เตียวส่งเสียงร้องครวญคราง ร่างระเบิดแตกในพริบตา ตายอยู่ตรงนั้น เหลือเพียงเนื้อและเลือดมากมายร่วงหล่นลงมาเหมือนฝน