"ครืน..."
พลังอันเกรี้ยวกราดพลุ่งออกมาจากร่างของหญิงสาว แม้แต่โจวไห่ก็ถูกแรงสั่นสะเทือนกระเด็นออกไปหลายร้อยจ้าง
จากนั้น พลังนั้นก็กลายเป็นพายุหมุน ดุจกรวยดูดกลืนพลังของฟ้าดิน กลืนกินเมฆฝนฟ้าคะนองทั้งผืนและเจตจำนงแห่งฟ้าดินโดยรอบ แล้วเปลี่ยนเป็นพลังงานหล่อเลี้ยงตัวหญิงสาว
"บัดซบ! ยาคืนชีพเก้ารอบมันทรงพลังถึงเพียงนี้เลยหรือ?"
"ไม่แปลกที่มันสามารถเติมเต็มจิตวิญญาณและแม้กระทั่งวิญญาณเต๋าของคนได้!"
"นี่มันแย่งชิงเจตจำนงแห่งฟ้าดินและแก่นแท้แห่งมหาวิถีมาเป็นวัตถุดิบชัด ๆ!"
โจวไห่อ้าปากค้าง!
บ้าคลั่งเกินไปแล้ว!
ต่อให้มหาวิถีแห่งฟ้าดินคิดจนสุดกู่ก็คงไม่มีวันคิดว่าวันหนึ่งตัวเองจะถูกมนุษย์นำไปปลูกถ่ายอวัยวะ!
ไม่นานนัก ปรากฏการณ์ผิดปกติของฟ้าดินก็หายไป โจวไห่พุ่งตัวเข้าไปหาหญิงสาว
หญิงสาวยังคงนอนอยู่บนพื้น แต่บาดแผลบนร่างของนางหายไปหมดแล้ว ดวงตาที่เหม่อลอยเริ่มมีความทรงจำไหลเวียนกลับมา ราวกับหวนรำลึกถึงภัยพิบัติแห่งความเป็นความตายครั้งแล้วครั้งเล่า
"ข้าไม่ตาย?"
"ข้าไม่ตาย??"
"ข้าไม่ตาย???"
หญิงสาวพึมพำซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวมทั้งหมดหกครั้ง
เห็นได้ชัดว่าสำหรับนางแล้ว นางตายไปหกครั้ง การเกิดใหม่ครั้งนี้ก็เท่ากับเกิดใหม่หกครั้ง
สุดท้าย หญิงสาวหันมามองโจวไห่อย่างจดจ่อ
"เป็นเจ้า...ที่ช่วยข้าไว้!!!"
"ขอบคุณ..."
นางดูเหมือนอยากจะสื่ออะไรหลายอย่าง แต่สุดท้ายทุกอย่างก็กลายเป็นเพียงคำว่า ขอบคุณ สองคำ
"ลุกขึ้นเถิด!"
"เจ้าอยากยอมรับข้าเป็นอาจารย์หรือไม่?"
โจวไห่ยิ้มบาง ๆ รีบเอามือไขว้หลัง ทำเป็นมีออร่าเซียน