"ดังนั้น เพื่อความทะเยอทะยานของเซียนผู้นั้น พวกเจ้าไม่เพียงแต่กดขี่ข่มเหงสิ่งมีชีวิตนับล้าน ๆ แต่ยังโหดเหี้ยมวางยาพิษผู้คนนับล้าน ๆ เพียงเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ ใช่หรือไม่?"
โจวไห่สูดหายใจลึก สายตามองหลินหว่านเอ๋อร์อย่างลึกล้ำ
"แน่นอน ในสายตาเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงคนนับล้าน ๆ ต่อให้สิ่งมีชีวิตนับล้าน ๆ ก็มีความหมายอันใดเล่า?"
"การได้ตายเพื่อเซียนผู้ยิ่งใหญ่ คือเกียรติยศของพวกเขา!"
หลินหว่านเอ๋อร์ไม่เห็นความเย็นชาในแววตาโจวไห่ รีบพยักหน้ารับทันที
สำหรับนักบำเพ็ญอย่างพวกเขา แม้จะเกิดเป็นมนุษย์เผ่าพันธุ์เดียวกัน แต่ในสายตาของพวกเขา คนธรรมดาไม่คู่ควรที่จะเป็นคน การฆ่าพวกเขาก็เหมือนการฆ่าหมูสุนัข!
"ฮ่า ๆ ๆ... ดี... ดีจริง ๆ!"
"น่าเสียดาย เจ้าคงไม่รู้ว่าข้ามาจากที่ไหน!"
"ขอโทษนะ ข้าคือผู้อาวุโสแห่งสำนักศึกษาจี้เซี่ย!"
ทันใดนั้น โจวไห่ก็ยิ้ม
คำว่าผู้อาวุโสแห่งสำนักศึกษาจี้เซี่ย ทำให้หลินหว่านเอ๋อร์หน้าซีดเผือดทันที
นางรู้ดีว่าสำนักศึกษาจี้เซี่ยหมายถึงอะไร! พวกนี้คือคนบ้า กลุ่มคนบ้าที่คิดว่าตัวเองมีความชอบธรรม
โดยเฉพาะสำนักศึกษาต้าโจว!
การพูดถึงการฆ่าล้างสิ่งมีชีวิตต่อหน้าพวกเขา ก็เหมือนการขุดหลุมฝังศพตัวเอง
"จำเป็นด้วยหรือ!"
"เดิมทีข้ายังคิดว่าจะให้พวกเจ้าตายอย่างสบาย ๆ แต่เจ้าดันมาหาเรื่องใส่ตัว!"
"เนื่องจากพวกเจ้าคิดว่าคนธรรมดาต่ำต้อย ใครก็ฆ่าได้ งั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะให้เจ้าเห็นว่าอะไรคือความต่ำต้อยที่แท้จริง!"
โจวไห่ส่ายหน้า สายตาเต็มไปด้วยสังหารที่รวมตัวกัน