"ไม่..."
เมื่อเห็นพิษที่แผ่กระจายเข้ามา อู๋หยางและเหล่าผู้อาวุโสตาแทบถลน
คนกลุ่มนี้คือกำลังสำคัญของสำนักศึกษาต้าโจว หากพวกเขาล้มลง สำนักศึกษาต้าโจวก็จะไร้ผู้สืบทอด นับจากนี้ขาดตอนไปเลย!
ในฝูงชน ฉู่เฉิน เซียวถิง หลิงลั่วเสวี่ย ไป๋ซู่ซู่ และคนอื่น ๆ ต่างหน้าซีดเผือด
พวกเขาอยากจะขัดขืน แต่ภายใต้แรงกดดันของผู้แข็งแกร่งขั้นผสานหนึ่ง ราวกับว่ามิติว่างเปล่าถูกแช่แข็ง พวกเขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย ทำได้เพียงรอความตายอย่างว่าง่าย
"ชอบทรมานคนนักหรือ?"
"บังเอิญ ข้าก็มีงานอดิเรกนี้เหมือนกัน พวกเรามาแลกเปลี่ยนความรู้กันสักหน่อยเป็นอย่างไร?"
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าตัวเองต้องตายแน่แล้ว เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา
วินาทีถัดมา ควันพิษที่แผ่กระจายหดตัวลงอย่างรวดเร็ว กลับมาอยู่ตรงหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นผสานหนึ่งในพริบตา แล้วไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
"ผู้ใดกัน..."
ผู้แข็งแกร่งขั้นผสานหนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ได้ยินเสียงน่าเกรงขามดังขึ้น
"ข้ากล่าวว่ามีแสงสว่าง โลกนี้จงสว่างไสวตั้งแต่บัดนี้!"
"ข้ากล่าวว่าจะมีชีวิต โลกนี้จงถือกำเนิดพวกเจ้า!"
"บัดนี้ ข้าให้เจ้าชดใช้กรรม กินยาพิษของตัวเอง เจ้าจะมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย ถูกหลอมเป็นยุทธภัณฑ์!"
เมื่อคำพูดจบลง ผู้แข็งแกร่งขั้นผสานหนึ่งรู้สึกได้ว่ากฎวิถีในร่างกายสลายสิ้น
พลังของตัวเองสะท้อนกลับมาในทันที กระแทกเส้นลมปราณทั่วร่าง
ความเจ็บปวดราวกับหัวใจจะขาดวิ่นถาโถมเข้ามา เขาทั้งตัวอ่อนระโหยทรุดลงกับพื้น
"อ๊า..."
เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดแผ่ไปทั่วทุ่งร้าง ทุกคนตะลึงงันมองภาพนี้ เห็นร่างของผู้แข็งแกร่งขั้นผสานหนึ่งค่อย ๆ ดำคล้ำและแข็งทื่อด้วยตาที่มองเห็นได้