"เฮ้อ... ดูพวกเจ้าไป คนพวกนี้ หากไม่มีข้า สำนักศึกษานี้คงถูกเข่นฆ่าจนสูญสิ้นไปแล้ว!"
โจวไห่ส่ายหน้า ช่วงครึ่งเดือนมานี้สำนักศึกษาเรียกได้ว่าผ่านวิกฤตหลายต่อหลายครั้ง เจอภัยพิบัติถึงขั้นล้างสำนักหลายหน
เขายังไม่รู้ว่าจะด่าว่าสำนักศึกษาโชคร้ายหรืออย่างไรดี!
ผู้คนต่างพากันก้มหน้า เหล่าผู้อาวุโสกลัดกลุ้มจนหน้าแดงระเรื่อ
แม้จะอยากโต้เถียง แต่พวกเขาต้องยอมรับว่าวันนี้หากโจวไห่ไม่มา ทุกคนจะต้องตายอยู่ที่นี่ทั้งหมด
สำนักศึกษาต้าโจว คงจะสูญสิ้นจริงๆ!
"พอได้!"
"สำนักศึกษาของข้าไม่ใช่ลูกพลับอ่อนให้ใครบีบได้ กล้ามาทำร้ายคนของสำนักศึกษา ข้าจะดูซิว่ามีชีวิตเหลือพอจะทิ้งสักกี่ครั้ง!"
โจวไห่โบกมือ หันไปมองยอดฝีมือขั้นจื่อฝู่แห่งหุบเขาพิษหมื่นพิษ แล้วเอ่ยเสียงเย็น "ให้โอกาสเจ้า ลองลงมือฆ่าตัวตายซะ! อย่างน้อยเจ้าจะได้ตายอย่างสบายขึ้นหน่อย!"
ได้ยินดังนั้น ยอดฝีมือขั้นจื่อฝู่นั้นสีหน้าหมองคล้ำลง
เขาสำรวจโจวไห่อยู่นาน ไม่เห็นทางจะดูระดับการบำเพ็ญของโจวไห่ออกเลย แต่กลับเห็นว่าโจวไห่มีอายุกระดูกเพียงยี่สิบปีเท่านั้น
คิดไม่ออกจริงๆ ว่าเด็กหนุ่มเช่นนี้จะมีระดับการบำเพ็ญสูงได้แค่ไหน
"ฮ่าฮ่าฮ่า... หนูน้อย หากข้าเดาไม่ผิด เจ้าน่าจะเป็นศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักใหญ่ของสำนักศึกษากระมัง!"
"เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าแอบซ่อนระดับการบำเพ็ญด้วยเคล็ดลับ แล้วใช้สมบัติลับสังหารคนพวกนี้จะข่มข้าได้?"
"เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว ข้าว่าเจ้ามีระดับแค่ระดับหยั่งธรรมเท่านั้น วันนี้ต่อให้เหลือข้าคนเดียว ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ มีหนึ่งนับหนึ่ง ล้วนต้องตาย!"
ทันใดนั้นยอดฝีมือขั้นจื่อฝู่ก็หัวเราะดังลั่น รอบกายปราณแท้ปั่นป่วน พลังต้นกำเนิดอันลึกลับแผ่กระจาย ประหนึ่งจะแหวกฟ้าสร้างโลก!