พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า!
นางจะใช้เล่ห์กลทั้งหมดที่หลิวรูชี่ว์เคยใช้กับอวิ๋นวั่งซูในตำหนักเย็นเมื่อครั้งนั้น เอาคืนหลิวรูชี่ว์ให้ครบทุกกระบวนท่า
เวลาเหลือไม่มากนัก
หลังจัดการหลิวรูชี่ว์กับลูกชายแล้ว คนต่อไปก็เป็นพวกบ่าวชั่วในครั้งนั้น รวมถึงเหล่าสนมและองค์ชายที่เคยรังแกพวกนาง
มีอยู่คนหนึ่งก็นับหนึ่งคน ไม่มีใครหนีรอดไปได้
ยังมีฮองเฮากับองค์รัชทายาทอีก
ในความทรงจำของหลิวรูชี่ว์ ฮองเฮาทำเรื่องต่าง ๆ อย่างลึกลับ ชอบหลบอยู่เบื้องหลัง ใช้มีดของผู้อื่นสังหารคน แต่แท้จริงแล้วนางทำอะไรไว้มากมายเพียงใด เกรงว่ามีแต่นางเองที่รู้
ส่วนองค์รัชทายาทผู้นั้นก็เป็นตัวอันตรายไม่น้อย
เมื่อครั้งยังเด็ก เขาก็มองออกแล้วว่าทารกในครรภ์ของอวิ๋นวั่งซูจะเป็นคู่ปรับตัวฉกาจที่สุดของตน จึงวางยาในบ่อน้ำของตำหนักที่อวิ๋นวั่งซูพำนัก จนคนทั้งตำหนักถูกพิษกันถ้วนหน้า
หลังหลิวรูชี่ว์รู้เรื่องนี้ นางก็ใช้เรื่องนี้ข่มขู่ฮองเฮามาหลายปี
ส่วนเฟิ่งหมิงหยวน ม่อจือหย่วน...
บิดาผู้ไร้หทัย จงตายไปให้หมด!
ม่อซังอวี๋คิดเรื่องเหล่านี้อยู่ในใจ ดูท่าจะได้ผลดีจริง ๆ
พอเฟิ่งสิงอวี้ขึ้นเตียง นางก็หลับไปแล้ว
เฟิ่งสิงอวี้นอนตะแคงอยู่ข้างกายนาง ลูบเส้นผมของนางเบา ๆ
ในดวงตาที่ดุจอำพันหยดเลือด ความแค้นและความชิงชังทั้งปวงล้วนเทียบไม่ได้กับความรักและความยินดีที่เขามีต่อม่อซังอวี๋ ซึ่งแทบจะเอ่อล้นออกมา
รุ่งเช้าวันถัดมา
เฟิ่งสิงอวี้ลืมตาขึ้น ก็พบว่าข้างกายไม่มีใครแล้ว
ม่อซังอวี๋ไม่อยู่
ท้องฟ้าด้านนอกเพิ่งเริ่มมีแสงรำไรตรงขอบฟ้า
ตื่นเช้าขนาดนี้ นางไปทำอะไร?
เขาพลิกตัวลงจากเตียง แล้วรีบออกไปตามหานางทันที
กระท่อมผุพังข้าง ๆ
ม่อซังอวี๋เอนกายอย่างเกียจคร้านบนเก้าอี้ไม้เก่าที่โยกเยกใกล้พัง สายตาจับจ้องคนตรงหน้า
เฟิ่งเฉิงรุ่ยกับหลิวรูชี่ว์ถูกมัดแยกกันไว้บนเก้าอี้ ทั้งคู่ค่อย ๆ ฟื้นสติขึ้นมา
แต่ฤทธิ์ยายังคงอยู่ พวกเขาจึงยังอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว ไม่มีแรงแม้แต่น้อย
ม่อซังอวี๋นั่งนิ่งอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งเสี้ยวธูปแล้ว
ในหัวมีแต่กลอุบายชั่วร้ายสารพัดที่หลิวรูชี่ว์เคยใช้กับอวิ๋นวั่งซูในตำหนักเย็น วนเวียนไปมาไม่หยุด
ตลอดหกปี มีเรื่องมากมายเกินไป