กลุ่มของหลี่มู่กลับถึงโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว
ชั้นสี่ ในช่องบันได ประตูหนีไฟปิดไว้หลวม ๆ
หลี่มู่ย่อตัวแนบกำแพง มองลอดช่องประตูขึ้นไปด้านบน
ไฟฉุกเฉินเสียไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงปลายทางเดินดวงหนึ่งที่ยังรอดตายอย่างทุลักทุเล ส่งเสียงหึ่ง ๆ ของกระแสไฟฟ้า แสงสลัวราวกับถูกฝุ่นคลุมไว้
“ตามฉันมาใกล้ ๆ”
เขาลดเสียงต่ำ ผลักประตูหนีไฟเบา ๆ ในมือขวากำมีดผ่าตัดไว้ สะท้อนแสงเยือกเย็นใต้แสงริบหรี่
หยวนเหยียนตามหลังมา ดาบยาวฟันฝักออกเล็กน้อย ฝีเท้าเบาราวกับแมว
เอลินาและเฉียนซาซาเดินอยู่กลางขบวน โจวเสี่ยวเมิงปิดท้าย เด็กสาวคนนี้แม้ดูไร้เดียงสา แต่ยามคับขันไม่เคยตกร่อง
โครงสร้างของชั้นสี่แตกต่างจากชั้นสามอย่างสิ้นเชิง
ที่นี่ถูกดัดแปลงแล้ว
ป้ายสัญลักษณ์สีซีดติดทั่ว บนนั้นเขียนว่า “พื้นที่กักกัน” ด้านล่างมีข้อความอีกบรรทัด: “บุคลากรทั่วไป ห้ามเข้า”
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในอากาศฉุนกว่าชั้นล่าง ปนด้วยกลิ่นหวานเน่าบางอย่าง ทำให้ปั่นป่วนในท้อง
หลี่มู่เดินช้าลง สายตากวาดมองประตูทุกบาน
ทันใดนั้น เขายกมือกำหมัด ส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด
ปลายทางเดินอีกด้าน ตรงทางเข้าพื้นที่กักกัน พยาบาลกลายพันธุ์อยู่ที่นั่น
รูปร่างของมันสูงใหญ่กว่าพยาบาลกลายพันธุ์สองตัวชั้นล่าง หัวไหล่กว้างไม่เหมือนผู้หญิง แขนห้อยลงมาเกือบถึงเข่า เล็บมือยาวและดำคล้ำราวกับมีดสั้นโค้งห้าเล่ม
มันยืนหันหลังให้ฝูงชน กำลังโยกตัวไปมาช้า ๆ ศีรษะกระตุกหมุนเป็นพัก ๆ ราวกับชัก ส่งเสียง “กึกกัก” ของกระดูกเสียดสี
หลี่มู่จ้องมองไป ข้อมูลปรากฏตรงหน้า:
[แอลวี.2 พยาบาลกลายพันธุ์·ชนิดเน้นพลัง]
[พลัง: 11｜ความเร็ว: 9｜ความอึด: 11]
[พลังชีวิต: 300/300]
[ไวรัสหลอมรวมกับโฮสต์อย่างลึกซึ้ง เกราะเนื้อหนังเพิ่มขึ้นมาก จุดอ่อน: ปุ่มไวรัสลึกในหัวใจ แต่ตำแหน่งลึกกว่า และมีกระดูกซี่โครงป้องกัน จำเป็นต้องกระแทกหนักติดต่อกันตำแหน่งเดิมถึงจะทะลวงได้]