พื้นที่ภายในมิติพิเศษตอนนี้ดูน่าอัศจรรย์อยู่ไม่น้อย
ส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่ดั้งเดิมของมิติพิเศษ พื้นคล้ายซีเมนต์และทอดยาวออกไปไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ว่าจะวางของไว้ตรงไหน หมอกบริเวณนั้นก็จะสลายไปจนหมด
อีกส่วนหนึ่งเป็นแปลงสมุนไพรที่เพิ่งเปิดขึ้นใหม่ กว้างไกลไม่มีที่สิ้นสุดเช่นกัน แต่ส่วนที่ติดกับพื้นซีเมนต์เป็นผืนดิน
ทั้งสองส่วนขยายไปด้านหลังและด้านข้างด้วยตัวเอง โดยไม่เชื่อมถึงกัน และยังคงรักษากฎเกณฑ์กับความสมดุลบางอย่างเอาไว้
ต้นไม้กับโสมป่าที่เก็บเข้ามาเมื่อวานนอนนิ่งอยู่บนพื้นดินอย่างว่าง่าย ซูฮวาจึงใช้ต้นเฮเซลนัตกับต้นวอลนัตที่เก็บเข้ามาเป็นแนวเขต แล้วนำไปปลูกไว้ริมแปลงสมุนไพร
จากนั้นก็ฝังเถาองุ่นป่าไว้ตรงรอยต่อระหว่างแปลงสมุนไพรกับพื้นดิน
ถ้ามีเวลา เธอจะขึ้นเขาไปหาต้นไม้เล็ก ๆ ที่ลำต้นตรงสักสองสามต้น ตัดกิ่งออก แล้วนำมาทำค้างให้องุ่น
ในมิติพิเศษไม่มีแมลง พอถึงช่วงที่ใบองุ่นเขียวชอุ่มที่สุด การได้นั่งจิบชาอ่านหนังสือใต้ค้างองุ่นคงเป็นอะไรที่สบายใจมาก
สุดท้ายก็เป็นโสมป่าที่มีอายุประมาณ 50 กว่าปี
ด้วยคุณสมบัติที่ทำให้การเติบโตเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของมิติพิเศษ หากเลี้ยงโสมป่าไว้ที่นี่สักสองสามปีแล้วค่อยนำออกไป มันก็จะกลายเป็นยาต่อชีวิตที่คนอื่นต่อให้ร้องขอก็หาไม่ได้แล้ว
หลังปลูกพืชทุกชนิดที่จำเป็นลงดินเรียบร้อย ซูฮวาก็รดน้ำพุให้พวกมันพร้อมกัน
มิติพิเศษมีคุณสมบัติช่วยรักษาความสด แม้พืชเหล่านี้จะเข้ามาอยู่ในนี้ข้ามคืนแล้ว แต่ดินที่ติดรากก็ยังชุ่มชื้นอยู่จนถึงตอนนี้ เมื่อนำไปปลูกลงดิน ใบกับผลก็ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย