หลังเมิ่งอิ่นโจวจากไป ซูฮวาก็ยังไม่ได้ออกจากถ้ำ แต่เข้าไปในมิติพิเศษตรงตำแหน่งเยื้องไปทางขวาจากปากถ้ำเล็กน้อย
แม้ยาสลบของเธอจะได้ผลแน่นอนในสถานการณ์ส่วนใหญ่ แต่คอยจับตาดูไว้ก็อุ่นใจกว่า ใครจะรู้ว่าหนึ่งในสองคนนั้นมีเลือดพิเศษหรือมีภูมิต้านทานยาหรือเปล่า
เมื่อเข้าไปในมิติพิเศษ ซูฮวาตักน้ำพุขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่าย ๆ แล้วเข้านอน
ช่วงนี้เธอเพิ่งสังเกตว่าน้ำพุในมิติพิเศษดูเหมือนจะเติมกลับมาเท่ากับปริมาณที่ใช้ไป รักษาสมดุลที่อธิบายยากเอาไว้ได้ตลอด
อย่างเช่น ก่อนหน้านี้เธอเสียดายไม่อยากใช้เปลือง จึงดื่มแค่วันละนิด แต่น้ำพุก็ไม่ได้เพิ่มขึ้น
ต่อมาเธอทั้งใช้น้ำรดสมุนไพร อาบน้ำ และทำอาหาร แต่น้ำพุก็ยังมีปริมาณเท่าเดิม ไม่ลดลงเลยสักนิด
ตั้งแต่นั้นมาเธอจึงไม่ประหยัดน้ำอีก ขอแค่เป็นน้ำที่เธอใช้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ใช้น้ำพุวิเศษทั้งนั้น
ผลก็คือผิวพรรณนุ่มนวลและขาวผ่องขึ้นเรื่อย ๆ
อยู่ชนบทแบบนี้ ดูจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไร...
เห็นทีต้องหยุดใช้น้ำส่วนนี้สักพักแล้ว
เช้าวันถัดมา ซูฮวาถูกเสียงพูดคุยปลุกให้ตื่น
แม้ในมิติพิเศษจะมองไม่เห็นสถานการณ์ภายนอก แต่ยังได้ยินเสียง
เมิ่งอิ่นโจวกลับมาแล้ว คงจะพาสองคนนั้นไป
แต่หมอนี่กลับมาเร็วขนาดนี้ เมื่อคืนคงไม่ได้พักเลยสินะ
ไม่รู้ว่าขาของเขาจะไหวหรือเปล่า
ทั้งคู่เป็นทหารปลดประจำการที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี ไม่นานก็ถูกพาตัวไป