หลังออกจากบ้านสกุลอู๋ ซูฮวาก็หาที่เก็บต้นกล้าสมุนไพรทั้งหมดเข้าไปในมิติพิเศษ เธอยังกลับไม่ได้ ยังต้องไปตลาดมืดอีกครั้ง ผ้านวมที่รับปากสามีภรรยาศาสตราจารย์ไว้คราวก่อนกับเหล้าของนักพรตเฒ่า เธอยังซื้อไม่ได้เลย
ในเมื่อวันนี้ออกมาแล้ว ก็จัดการให้เรียบร้อยไปพร้อมกันเลยดีกว่า
เพราะเรื่องเช่าโกดัง ซูฮวาจึงคุ้นเคยกับหนุ่มยามหน้าประตูเป็นอย่างดี พอเห็นเธอ เขาก็นึกถึงค่านายหน้าค่าเช่าคราวก่อนขึ้นมา สีหน้าจึงเปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นทันที
“สหาย วันนี้ต้องการอะไรหรือครับ ผมช่วยหาให้ได้นะ”
ซูฮวาชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อนึกถึงครั้งก่อน ๆ ที่เคยมาที่นี่แต่ไม่เคยเห็นฝ้ายเลย คิดดูแล้วของสิ่งนี้คงหายากไม่น้อย
ไปหาหัวหน้าแก๊งตลาดมืด ถึงจะแพงหน่อย แต่ก็สบายใจกว่า
“ฉันอยากได้ฝ้ายสักหน่อย มีไหมคะ”
“มีแน่นอนครับ ในโกดังของหัวหน้าผมมีทุกอย่าง อยากได้เท่าไรครับ”
ซูฮวาคิดคำนวณในใจอยู่ครู่หนึ่ง
ผ้านวมสำหรับสองคน แต่สามีภรรยาศาสตราจารย์ผอมทั้งคู่ กว้าง 1.6 เมตรก็พอแล้ว
ทางนี้อากาศหนาว ผ้านวมกับฟูกต้องหนาหน่อย อย่างน้อยแต่ละผืนต้องหนักตั้งแต่ 4 ชั่งขึ้นไป
แล้วยังต้องมีเสื้อกับกางเกงบุฝ้ายของทั้งสองคนอีก...
“15 ชั่งค่ะ”
“ไม่มีปัญหาครับ ตามผมมาเลย”
หนุ่มยามพาซูฮวาไปยังห้องทำงานห้องเดิมที่เคยมาเมื่อครั้งก่อน
หัวหน้าแก๊งตลาดมืดเองก็จำซูฮวาได้อย่างชัดเจน
“อ้าว หนูเองเหรอ วันนี้อยากได้อะไรล่ะ”
“ขอฉันคิดก่อนนะคะ”
ถึงในมิติพิเศษของเธอจะมีเสบียงมากมาย แต่หลังหิมะตกหนักจนปิดทางขึ้นเขา เธอก็คงมาอำเภอไม่ได้บ่อยเหมือนเดิม