ระหว่างรอลวกกระดูก ซูฮวาก็หั่นผักกาดดองทั้งสองหัวเป็นเส้นเล็ก ๆ ลวกด้วยน้ำเดือดแล้วตักขึ้น บีบน้ำออกจนแห้ง
จากนั้นล้างกระทะ เทน้ำมันลงไป หั่นหมูสามชั้นเพิ่มอีกหน่อยแล้วเอาลงไปผัด ผักกาดดองดูดน้ำมัน ไม่ต้องกลัวว่าจะมันเกินไป
พอผัดจนน้ำมันจากหมูสามชั้นออกมาเกือบหมดแล้ว ก็ใส่ผักกาดดองกับซีอิ๊วลงไป ผัดต่อให้เข้ากัน
เติมน้ำลงไป
ผักกาดดองที่เพิ่งหมักได้ไม่นานแบบนี้ เวลากินจะยังมีเนื้อสัมผัสแข็ง ๆ อยู่บ้าง จึงเติมน้ำเพิ่มแล้วเคี่ยวนานหน่อยได้
สุดท้ายใส่กระดูกชิ้นใหญ่ลงไป ปิดฝาหม้อ คอยรักษาไฟกลางหรือไฟอ่อนที่ก้นเตาไว้ จากนั้นก็รอกินได้อย่างสบายใจ
ระหว่างเคี่ยวผักกาดดอง ซูฮวาก็ไม่ได้อยู่ว่าง เธอหยิบหม้อดินเผาออกมา หุงข้าวหม้อหนึ่งบนเตาในห้อง
คิดว่าจะเอาไปฝากคนในครอบครัวด้วย เธอจึงหุงข้าวไว้เยอะพอสมควร
กับข้าวร้อน ๆ แบบนี้ต้องกินคู่กับข้าวถึงจะอร่อย
ผักกาดดองต้องเคี่ยวอย่างน้อย 30 ถึง 40 นาที ใช้ช่วงเวลานี้ ซูฮวาเข้าไปในมิติพิเศษ แล้วนำต้นกล้าสมุนไพรที่ซื้อจากบ้านตระกูลอู๋วันนี้ไปปลูกลงดิน
สมุนไพรชุดแรกที่ปลูกไว้ในดินโตเต็มที่มานานแล้ว ยามว่างเธอก็จะเก็บมาบ้าง จัดการให้เรียบร้อยแล้วนำไปตากไว้ในลานบ้าน จนถึงตอนนี้สมุนไพรที่ตากแห้งแล้วมีมากกว่า 20 ชั่ง
แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ
สมุนไพรมีชนิดน้อยเกินไป ยังจัดเป็นยาหนึ่งตำรับไม่ได้