หลังจากกรอกใบสมัครเข้าทำงานเสร็จ ผู้หญิงคนนี้ก็มองผมด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เธอไขว่ห้าง พอผมก้าวเข้าไปยื่นใบสมัครให้ จู่ ๆ ก็ยกขาขึ้น แล้วใช้เรียวขาสวยในถุงน่องสีดำถูไถเข่าผมอย่างยั่วเย้า
สัมผัสนั้นทำเอาผมสะท้านไปทั้งตัวราวกับถูกไฟช็อต ผมมองเธออย่างกระอักกระอ่วน ก่อนจะพูดตะกุกตะกักว่า “พี่ครับ แบบนี้ไม่เหมาะนะครับ”
ผู้หญิงคนนั้นล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋าอย่างไม่ใส่ใจ จุดสูบแล้วพูดว่า “มีอะไรล่ะ น้องชายตัวน้อย ดูอายุยังไม่มาก พี่ก็แค่อยากหยอกเล่นนิดหน่อย
เอาละ ไม่ล้อเล่นแล้ว พูดเรื่องสำคัญกันดีกว่า ที่นี่งานน้อย เงินดี ถือเป็นงานที่ไม่เลวเลย เหมาะกับนักศึกษาอย่างเธอที่อยากทำงานพิเศษหาเงิน
ฟังให้ดีนะ สถานีส่งอาหารของเราจัดรถส่งอาหารให้เหมือนกันหมด เสื้อผ้าก็แจกให้แบบเดียวกัน
เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล สิ่งที่เธอต้องจำให้ขึ้นใจก็คือคำพูดต่อจากนี้ของพี่
งานส่งอาหารของเรามีกฎ ไม่มีระเบียบก็อยู่กันไม่ได้ เรื่องนี้นักศึกษาอย่างเธอคงเข้าใจดี พี่ไม่ต้องพูดให้มากความแล้ว”
เธอบอกว่า ข้อแรก หลังรับออร์เดอร์ในเวลากลางคืนแล้ว ไม่ว่าที่อยู่จัดส่งบนออร์เดอร์จะเป็นที่ไหน ต่อให้เป็นสุสานก็ห้ามยกเลิกออร์เดอร์ตามใจชอบ
เราอยู่ในธุรกิจบริการ ลูกค้าคือพระเจ้า
ระหว่างทาง ถ้าได้ยินใครเรียกชื่อจากด้านหลัง ห้ามหันกลับไปเด็ดขาด และห้ามขานรับ ทำได้แค่เร่งความเร็วรถไฟฟ้าแล้วขี่ต่อไปข้างหน้า
ข้อสอง เวลาส่งอาหารตอนกลางคืน ห้ามเปิดไฟหน้ารถไฟฟ้าทิ้งไว้ตลอด
เธอไปส่งอาหาร ไม่ได้ไปเรียกร้องความสนใจ
ข้อสาม ถ้าเป็นอาหารส่งด่วนแปลก ๆ ตอนนำไปส่ง ห้ามชวนลูกค้าที่รับอาหารคุยก่อน
เอาเวลาที่คุยกันไปวิ่งส่งออร์เดอร์เพิ่มอีกสักสองสามเที่ยวดีกว่า
อย่ารับน้ำ ขนม หรือบุหรี่ที่อีกฝ่ายยื่นให้
ถึงอีกฝ่ายจะรั้งให้เธอนั่งลงหลายครั้ง ก็ต้องปฏิเสธตรง ๆ แล้วรีบออกมาทันที
ข้อสี่ ระหว่างส่งออร์เดอร์ ถ้าโทรศัพท์เกิดปัญหาขึ้นมาก็ไม่เป็นไร แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
งานส่งอาหารของเราไม่ได้ใช้โทรศัพท์แจกออร์เดอร์ แต่เตรียมรายการส่งไว้ให้เธอล่วงหน้าแล้ว
ข้อห้า พอไปถึงจุดหมายแล้ว ไม่ว่าอีกฝ่ายจะออกมารับอาหารหรือไม่ ห้ามเปิดดูอาหารข้างในตามใจชอบ นั่นเป็นการเสียมารยาท
ถึงจะได้ยินเสียงร้องไห้หรือเสียงพูดดังแผ่ว ๆ มาจากในอาหาร ก็ห้ามเปิดออกมาดูเด็ดขาด
ถ้าแอบดูขึ้นมา ก็รับผลที่ตามมาเอง
ข้อสุดท้าย หลังส่งอาหารเสร็จแล้ว ระหว่างทางกลับสถานี ถ้าเห็นคนนั่งอยู่บนเบาะหลังในกระจกมองหลัง
จำไว้ให้ดี ห้ามหันไปมองกระจกมองหลัง บางทีสายตาเธออาจจะมีปัญหาก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ?
ขี่กลับสถานีส่งอาหารเยว่รื่อไปให้ถึงรวดเดียว พอกลับถึงสถานีแล้วก็อย่าหันไปมองเอง ให้ผู้รับผิดชอบที่อยู่ในสถานีจัดการ ห้ามพูดกับเขาเด็ดขาด
“น้องชายตัวน้อย จำกฎพวกนี้ให้ขึ้นใจนะ ห้ามฝ่าฝืนแม้แต่ข้อเดียว ถ้าเธอฝ่าฝืนข้อไหนแล้วเกิดเรื่องขึ้นมา ก็อย่ามาโทษพี่ว่าไม่ได้เตือนล่ะ
โธ่ น้องชายน่ารักขนาดนี้ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ พี่คงเป็นห่วงแย่เลย”
พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็ยังไม่วายหยอกผมอีก ผมหน้าแดงกว่าเดิมอย่างกระอักกระอ่วน แล้วก้มมองเสื้อผ้าตัวเอง
ผมคิดในใจว่า เสื้อผ้าชุดนี้ช่างเป็นเสื้อผ้าจริง ๆ
เงียบไปครู่หนึ่ง ผมก็ถามเธอว่า “พี่ครับ นอกจากเรื่องพวกนี้ ยังมีอะไรที่ต้องระวังอีกไหมครับ ผมจะจำไว้ให้หมดเลย”