เทศกาลซ่างซื่อ ภรรยาของผู้ว่าการทหารวางแผนไว้ว่าจะเป็นงานเลี้ยงครอบครัว โดยมอบหมายให้เจิ้งซู่หยุน ลูกสะใภ้ใหญ่เป็นคนจัดเตรียม
ต่อมาเจิ้งซู่หยุนบอกว่าผู้ว่าการทหารอาจจะมา จึงได้ปรึกษากับภรรยาของผู้ว่าการทหารว่าจะเชิญคนเพิ่ม เพื่อให้งานครึกครื้นหน่อย
ภรรยาของผู้ว่าการทหารเห็นด้วย
ตอนนี้ผู้ว่าการทหารมาไม่ได้แล้ว แต่บัตรเชิญส่งออกไปแล้ว ต้องจัดตามแผน
ตระกูลไช่ก็ได้รับบัตรเชิญด้วย
ไช่ผิงจางเพิ่งออกจากโรงพยาบาล ควรจะพักอยู่บ้าน
แต่ผู้ว่าการทหารต้องไปเมืองอว่านเฉิงแทนเขา ถึงกลับบ้านไม่ได้ อีกทั้งไช่อีเหรินก็ยุยงให้คุณนายไช่มา เขาจึงตามมาด้วย
งานเลี้ยงจัดที่สวนที่ใหญ่ที่สุดในจวนตระกูลฟู่
ไม่ใช่โต๊ะกลมแบบดั้งเดิม
แต่เลียนแบบประเพณีเทศกาลซ่างซื่อของคนโบราณ วางโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็กๆ ไว้สองข้างลำธาร อาหารและเหล้าล้วนใส่ในจานที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ ลอยไปตามน้ำถึงแขก
แขกอยากได้อะไร
ยื่นมือก็หยิบขึ้นมาได้
หลินอวี่ถูกจัดให้อยู่กับเจิ้งซู่หยุน พี่สะใภ้ใหญ่ คอยต้อนรับแขกในสวน
มาถึงแต่เช้า
เธอสวมชุดฉีเผาสีดำลายดอกไม้ คล้องผ้าคลุมไหล่แบบมีพู่ ดูเรียบหรู แต่ที่สะดุดตาที่สุดกลับเป็นสร้อยมุกที่คล้องคอ
คนตระกูลไช่เดินเข้ามา เธอก้าวเข้าไปทักทาย
คุณนายไช่มองเห็นสร้อยมุกของหลินอวี่ สายตาหยุดอยู่นาน
จากนั้นก็เบือนสายตาไปอย่างเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด
ไช่อีเหรินกลั้นความอยากที่จะวิ่งเข้าไปกอดหลินอวี่ ทักทายเหมือนคนอื่นๆ รักษาระยะห่างทางสังคม
หลินอวี่นำคนสามคนเดินเข้าไปด้านใน