การประชุมสรุปครบรอบหกปีของโครงการจัดขึ้นในช่วงบ่ายวันศุกร์
ห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้คน เสิ่นเป่ยชวนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ เฉิงเยี่ยนชิวอยู่ทางขวาของเขา เฒ่าหลิวอยู่ทางซ้าย เซี่ยวซุน หวังฟาง หลินเยว่ และหัวหน้ากลุ่มต่าง ๆ มาครบทุกคน เจิ้งเทาเป็นตัวแทนเขตทหารเข้าร่วม
เฉิงเยี่ยนชิวเปิดเครื่องฉายภาพ ข้อมูลชุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
"จนถึงสิ้นเดือนนี้ โครงการได้ค้นพบวีรชนผู้พลีชีพทั้งสิ้นห้าร้อยเจ็ดสิบแปดท่าน โดยแบ่งเป็นในประเทศสี่ร้อยเก้าสิบสองท่าน และกองทัพบุกไกลแปดสิบหกท่าน"
เธอพลิกไปอีกหน้าหนึ่ง: "ฟื้นฟูตัวตนของวีรชนนิรนามยี่สิบสามท่าน แก้ไขคดีที่ถูกตัดสินผิดพลาดสี่คดี ผลักดันการก่อสร้างกำแพงวีรบุรุษนิรนามหนึ่งแห่ง แฟ้มเอกสารการดูแลครอบครัวผู้เสียชีวิตของวีรชนครอบคลุมสามร้อยสิบสองครัวเรือน"
พลิกไปอีกหน้าหนึ่ง: "ฝ่ายกองทัพบุกไกลได้เริ่มดำเนินการค้นหาร่วมระหว่างจีน-เมียนมาร์ระยะที่สองแล้ว คาดว่าผลลัพธ์รอบที่สองจะออกมาในช่วงครึ่งปีแรกของปีหน้า"
มีคนปรบมือเบา ๆ ในห้องประชุม
เฉิงเยี่ยนชิวปิดเครื่องฉายภาพแล้วมองไปที่เสิ่นเป่ยชวน: "เป่ยชวน เธอสรุปหน่อย?"
เสิ่นเป่ยชวนลุกขึ้นยืน ตอนนี้เขายืนอยู่ต่อหน้าผู้คนโดยไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย หกปีก่อน เขาจะรู้สึกไม่สบายตัวเมื่อต้องพูดในสถานการณ์แบบนี้ แต่ตอนนี้เขาสามารถเผชิญหน้ากับสายตาของทุกคนได้อย่างเป็นธรรมชาติ
"หกปีแล้ว" เขาเริ่มพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง "ตอนเริ่มแรก โครงการนี้มีแค่ฉันคนเดียว ห้องทำงานหนึ่งห้อง และคอมพิวเตอร์เก่าหนึ่งเครื่อง"