เปิดเทอมเดือนแรก ถังเปาก็ตั้งหลักในห้องเรียนได้อย่างมั่นคง
เรื่องเกรดไม่ต้องพูดถึง ทุกวิชาล้วนติดอันดับต้นๆ เรื่องระเบียบวินัยยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่เคยสายสักครั้ง การตรวจความเรียบร้อยภายในห้องได้เต็มทุกครั้ง แต่ที่ทำให้ทั้งชั้นปีจำชื่อเธอได้จริงๆ คือเวลาวิ่ง 800 เมตรในคาบพลศึกษาที่ทำได้ 3 นาที 12 วินาที
ฉายา “เท้าเพลิง” ไม่รู้ว่าดังมาจากห้องไหน แต่ภายในหนึ่งอาทิตย์ทั้งชั้นปีก็รู้จักหมดแล้ว
ถังเปาไม่สนใจฉายา สิ่งที่เธอสนใจคือการวิ่งตอนเช้าตอนหกโมงครึ่งทุกวัน
การวิ่งตอนเช้าของโรงเรียนมัธยมลูกหลานทหารคือวิ่งรอบสนาม 5 รอบ รวม 2 กิโลเมตร นักเรียนส่วนใหญ่พอวิ่งถึงรอบที่สามก็เริ่มอืดอาด ถังเปาตั้งแต่วันแรกก็วิ่งนำอยู่หน้าสุด ก้าวเท้าสม่ำเสมอ ลมหายใจคงที่ วิ่งครบ 5 รอบแล้วสีหน้าไม่เปลี่ยนเลย
พอเข้าสัปดาห์ที่สองก็เริ่มมีพวกผู้ชายไม่ยอมแพ้
ซุนเยว่มาท้าเป็นคนแรก: “เสิ่นถังเปา วิ่งรอบเดียวไหม?”
“วิ่งก็วิ่ง”
ผลปรากฏว่าซุนเยว่แพ้ไปครึ่งตัว
สัปดาห์ที่สามก็เปลี่ยนผู้ชายอีกคน ชื่อโจวเหล่ย ตัวสูงที่สุดในห้อง: “ฉันขายาว ยังไงก็ชนะเธอแน่”
ถังเปาไม่แม้แต่จะหันไปมอง แค่ทิ้งระยะให้เห็นฝุ่น
โจวเหล่ยลงจากการวิ่งแล้วเอามือยันเข่าหอบ: “เป็นไปไม่ได้ เธอใช้โปรแกรมโกงหรือไง?”