ผลสอบออกกลางเดือนกรกฎาคม
วันนั้นถังเปากำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น มือถือดังติ๊งหนึ่งครั้ง
เธอเหลือบมอง
เป็นข้อความผลสอบ
คะแนนรวม ห้าร้อยแปดสิบเจ็ด
อันดับในเขต ที่สิบเอ็ด
ถังเปาดูเสร็จ พยักหน้า วางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ
อ่านหนังสือต่อ
ซ่งชิงหว่านโผล่หัวมาจากห้องครัว "ผลสอบออกแล้วหรือ?"
"ออกแล้ว"
"เท่าไหร่?"
"ที่สิบเอ็ดของเขต"
ซ่งชิงหว่านชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วดวงตาก็เป็นประกาย "ที่สิบเอ็ด? เข้าโรงเรียนมัธยมปลายลูกเสือชัวร์เลยนะ!"
"อืม พอแล้ว"
ซ่งชิงหว่านเช็ดมือเดินออกมา "ปฏิกิริยาเธอเงียบเกินไปแล้วมั้ง? ที่สิบเอ็ดทั้งเขตนะเธอ!"
ถังเปาเงยหน้ามองเธอ "แม่ทูนหัว ดีใจก็ดีใจนะ แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร หนูรู้ระดับตัวเอง"
ซ่งชิงหว่านยิ้มส่ายหัว "เธอนี่ เหมือนพ่อเธอเป๊ะ อะไรก็เป็น 'ก็พอได้' 'พอแล้ว' 'ไม่มีปัญหา' อยู่ได้แสดงความตื่นเต้นให้แม่ดีใจบ้างไหม?"
ถังเปาคิดครู่หนึ่ง วางหนังสือลง ลุกขึ้นยืนหมุนตัวรอบหนึ่ง "เย่! หนูสอบได้ที่สิบเอ็ด! ดีใจจัง!"
ซ่งชิงหว่านหัวเราะด่า "ช่างเถอะ ๆ แบบนั้นยิ่งดูปลอม"
สองคนหัวเราะกัน
เสิ่นเป่ยชวนกลับมาตอนบ่าย