พิธีพบญาติถูกกำหนดไว้ในวันที่สามหลังจากพิธีที่หว่านติ้งสิ้นสุดลง
สถานที่จัดตั้งอยู่ที่ห้องประชุมใหญ่ข้างเขตพักชั่วคราว ตัวแทนจากสามสิบเอ็ดครอบครัวเดินทางมาจากทั่วประเทศ บางคนนั่งรถไฟสองวัน บางคนขับรถตลอดคืน
เฉิงเยี่ยนชิวรับหน้าที่ประสานงานหน้างาน เธอนอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืน ตรวจสอบเอกสารและของติดตัวทุกชิ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสิ่นเป่ยชวนมาถึงตอนที่เธอกำลังตรวจกล่องของติดตัวบนโต๊ะ
"ตรงกันหมดหรือ?" เสิ่นเป่ยชวนถาม
"ตรงกันหมด สามสิบเอ็ดชิ้น ไม่ขาดสักชิ้น" เฉิงเยี่ยนชิวเงยหน้ามองเขา "เมื่อคืนเธอนอนหรือเปล่า?"
"นอนสองชั่วโมง"
"ฉันไม่ได้นอนเลยสักชั่วโมง" เฉิงเยี่ยนชิวยิ้มแห้ง "ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น แต่กลัวพลาด สิ่งเหล่านี้สำหรับเราเป็นงาน แต่สำหรับพวกเขาคือทั้งชีวิต"
เสิ่นเป่ยชวนพยักหน้า "ไม่ผิดพลาดหรอก ฉันวางใจเธอ"
เก้าโมงเช้า ตัวแทนครอบครัวทยอยมาถึง
เสิ่นเป่ยชวนยืนอยู่ด้านข้างห้องโถงมองดู สามสิบเอ็ดครอบครัว บางครอบครัวมาคนเดียว บางครอบครัวมาสิบกว่าคน อายุต่างกันมาก ที่แก่ที่สุดเก้าสิบสี่ปี ที่เด็กที่สุดเพิ่งยี่สิบต้นๆ