เช้าวันเสาร์ ถังเปาตามเสิ่นเป่ยชวนมาที่ออฟฟิศ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว เวลาสุดสัปดาห์ที่คุณพ่อต้องจัดการธุระนิดหน่อย แต่ไม่อยากทิ้งเธอไว้บ้านคนเดียว ก็จะพาเธอมาด้วย
คนในออฟฟิศต่างรู้จักเธอดี ทุกครั้งที่มาก็เหมือนกลับบ้านตัวเอง
"พี่เยี่ยนชิว!" ถังเปาร้องเรียกทันทีที่เดินเข้าประตู
เฉิงเยี่ยนชิวกำลังขมวดคิ้วจดจ่อกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้ายิ้ม "ถังเปามาแล้วเหรอ ทานข้าวเช้าหรือยังจ๊ะ"
"ทานแล้วจ้ะ พ่อทำข้าวผัดไข่ให้ ใส่ไส้กรอกด้วย"
"ฝีมือดีขึ้นเยอะเลยนี่"
เสิ่นเป่ยชวนพูดแทรกจากข้างหลัง "อย่าเพิ่งชมเลย เธอบ่นว่าฉันหั่นต้นหอมชิ้นใหญ่เกินไป"
ถังเปาพูดเสียงหนักแน่น "ก็มันใหญ่จริง ๆ นี่นา กินแล้วติดฟัน"
เสี่ยวซุนโผล่หัวออกมาจากที่นั่งทำงาน "ถังเปาอยากดื่มนมไหม ในตู้เย็นมีนะ"
"เอาสิ! ขอบคุณพี่ซุนคะ!"
ถังเปาหยิบนมแล้วก็นั่งวาดรูปอยู่ที่โต๊ะเล็กข้าง ๆ อย่างเรียบร้อย เธอคุ้นเคยกับบรรยากาศออฟฟิศดีแล้ว ถึงเวลาทำการบ้านก็ทำ เวลาอ่านหนังสือก็อ่าน ไม่งอแงไม่งอแง
เขียนไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง การบ้านเสร็จแล้ว เธอเริ่มมองซ้ายมองขวา
พอดีเหลือบเห็นเฉิงเยี่ยนชิวนั่งเหม่อหน้าจอภาพที่มีแผนที่เก่าอยู่ ขมวดคิ้วเสียจนหนีบแมลงวันได้
ถังเปาเกิดความสงสัย ถือนมเดินเข้าไปใกล้