หน่วยค้นหาเดินทางมาถึงทุ่งหญ้ามองโกเลียในพอดีกับช่วงที่ร้อนที่สุดในเดือนสิงหาคม
เสี่ยวจ้าวกับเหล่าเฉียนขนอุปกรณ์ไปพบกับชาวท้องถิ่นชื่อปาถู
ปาถูอายุห้าสิบกว่า ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยจากการตากแดดตากลม เขาขี่ม้าสีน้ำตาลตัวหนึ่งมา
"พวกนายมาจากหน่วยทหารเหรอ?" ปาถูพลิกตัวลงจากหลังม้า พูดด้วยสำเนียงจีนกลางที่ไม่ค่อยมาตรฐานนัก
เสี่ยวจ้าวพยักหน้า "พี่ปาถูครับ ที่ที่เราจะไป พี่ยังจำได้ไหม?"
"จำได้" ปาถูชี้ไปทางไกล "ตอนเด็กผมตามปู่ไปเลี้ยงแกะ ปู่ชี้ไปทางนั้นบอกผมว่า ที่นั่นฝังทหารคนหนึ่งไว้"
"ปู่ของพี่เจอได้ยังไงครับ?"
ปาถูตอบว่า "หน้าหนาวช่วงปี 50 มั้ง ไม่รู้ปีไหนแน่ชัด ตอนนั้นปู่ผมยังหนุ่ม เลี้ยงสัตว์อยู่บนทุ่งหญ้า วันหนึ่งเจอพายุหิมะ แกต้อนแกะไปหลบในที่ลุ่มต่ำ พอลมหยุดก็เห็นคนนอนคว่ำอยู่ไม่ไกล ตัวแข็งไปแล้ว"