บ่ายวันเสาร์สามโมง บนม้านั่งในสวนสาธารณะ
ถังเปานั่งเล่นมือถืออยู่ เขอเสี่ยวปิงนั่งอ่านหนังสือข้างๆ วิดีโอคอลของอันเชื่อมต่อแล้ว มือถือวางพิงขาถังเปา อันกำลังวาดรูปในหน้าจอ
"เขาจะมาถึงเมื่อไหร่เนี่ย บอกว่าสามโมง" ถังเปามองนาฬิกา
เหอเสี่ยวปิงไม่เงยหน้า "ฟางเสี่ยวเล่อไม่เคยมาตรงเวลา เธอก็รู้อยู่แล้ว"
อันแทรกขึ้นในวิดีโอ "เขาหลับต่ออีกแล้วหรือเปล่า"
พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงตะโกนกึกก้องมาจากที่ไกล
"เสิน! ถัง! เปา!"
ทั้งสามคนเงยหน้าพร้อมกัน
หนุ่มน้อยที่สูงกว่าเมื่อสองปีก่อนครึ่งหัวกำลังวิ่งตรงมาทางนี้ โบกมือไปมาอย่างกับห่านเพิ่งถูกปล่อยออกจากกรง
ฟางเสี่ยวเล่อ
เขาวิ่งมาถึงก็หยุด ค้ำเข่าทั้งสองข้างหายใจหอบ "ฉันมาแล้ว! ในที่สุดฉันก็สอบกลับมาได้! คิดถึงพวกเธอจะแย่!"